ਅਵਾਰਾ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਲਈ ਲੋਕਾਂ’ਤੇ ਜ਼ਬਰੀ ਟੈਕਸ ਥੋਪਣ ਦੀ ਬਜ਼ਾਏ ਸਰਕਾਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਐਕਸਪੋਰਟ ਕਰੇ: ਗਹਿਰੀ

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="MsoNormal"> </div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt;"> <span lang="PA" style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">ਬਠਿੰਡਾ</span><span style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">, 17 </span><span lang="PA" style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">ਅਗੱਸਤ (ਕਿਰਪਾਲ ਸਿੰਘ) : ਅਵਾਰਾ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਲਈ ਲੋਕਾਂ</span><span style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;"> </span><span style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">’</span><span lang="PA" style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">ਤੇ ਜ਼ਬਰੀ ਟੈਕਸ ਥੋਪਣ ਦੀ ਬਜ਼ਾਏ ਸਰਕਾਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਐਕਸਪੋਰਟ ਕਰੇ। ਪਰ ਜੇ ਕਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਵਾਰਾ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਲੋਕ ਧਾਰਮਿਕ ਆਸਥਾ ਰਖਦੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਐਕਸਪੋਰਟ ਕਰਨ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹਨ ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਸਵੈਇੱਛਤ ਟੈਕਸ ਦੇਣ ਲਈ ਸਰਕਾਰ ਪਾਸ ਦਰਜ ਕਰਵਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਸਿਰਫ ਸਵੈਇੱਛਤ ਟੈਕਸ ਦੇਣ ਲਈ ਨਾਮ ਦਰਜ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਹੀ ਅਵਾਰਾ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖਰਚੇ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਬਣਦੇ ਹਿੱਸੇ ਮੁਤਾਬਿਕ ਸਰਕਾਰ ਟੈਕਸ ਵਸੂਲ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਗਰੀਬ ਲੋਕਾਂ</span><span style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">, </span><span lang="PA" style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ</span><span style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">, </span><span lang="PA" style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">ਕਿਸਾਨਾਂ ਤੋਂ ਜਿਹੜੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਧਾਰਮਿਕ ਆਸਥਾ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ</span><span style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">; </span><span lang="PA" style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਅਸਿੱਧੇ ਤੌਰ</span><span style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;"> </span><span style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">’</span><span lang="PA" style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">ਤੇ ਜ਼ਬਰੀ ਟੈਕਸ ਵਸੂਲਣ ਦਾ ਸਰਕਾਰ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਨਗਰ ਨਿਗਮ ਪਾਸ ਕੋਈ ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਲੋਕ ਜਨ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਸੂਬਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸ: ਕਿਰਨਜੀਤ ਸਿੰਘ ਗਹਿਰੀ ਨੇ ਕਹੇ। ਉਹ ਕੁਝ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਛਪੀ ਉਸ ਖ਼ਬਰ</span><span style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;"> </span><span style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">’</span><span lang="PA" style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">ਤੇ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਜਿਸ ਅਨੁਸਾਰ ਸਥਾਨਕ ਸਰਕਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਗਊ ਸੈੱਸ ਲਾਉਣ ਲਈ ਨੋਟੀਫਿਕੇਸ਼ਨ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ</span><span style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;"> </span><span style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">’</span><span lang="PA" style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">ਤੇ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਨਗਰ ਨਿਗਮ ਬਠਿੰਡਾ ਦੇ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਦਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਰਕਾਰੀ ਵਿਭਾਗਾਂ ਅਤੇ ਡੀਲਰਾਂ ਨਾਲ ਮੀਟਿੰਗ ਕੀਤੀ ਹੈ</span><span style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">; </span><span lang="PA" style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗਊ ਸੈੱਸ ਦੇਣ ਦੀ ਹਾਮੀ ਭਰੀ ਹੈ। ਸ: ਗਹਿਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਸੈੱਸ ਸਰਕਾਰੀ ਵਿਭਾਗਾਂ ਜਾਂ ਡੀਲਰਾਂ ਨੇ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਬਲਕਿ ਇਸ ਦਾ ਭਾਰ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਟੈਕਸਾਂ ਦੇ ਭਾਰੀ ਬੋਝ ਹੇਠ ਦੱਬੇ ਹੋਏ ਆਮ ਲੋਕਾਂ</span><span style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;"> </span><span style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">’</span><span lang="PA" style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">ਤੇ ਪੈਣਾ ਹੈ। ਸਰਕਾਰੀ ਵਿਭਾਗਾਂ ਜਾਂ ਡੀਲਰਾਂ ਨੇ ਤਾਂ ਇਹ ਟੈਕਸ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਉਗਰਾਹ ਕੇ ਹੀ ਦੇਣਾ ਹੈ ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਮੀਟਿੰਗਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਤੁੱਕ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਗਊਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਸੰਭਾਲ ਕਰਨਾ ਨਿਰੋਲ ਧਾਰਮਿਕ ਮਸਲਾ ਹੈ ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਧਾਰਮਿਕ ਆਸਥਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਹੀ ਫਰਜ ਬਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਸੰਭਾਲ ਕਰਨ। ਧਰਮ ਨਿਰਪੱਖ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹੱਕ ਹਾਸਲ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਰਕਾਰੀ ਵਿਭਾਗਾਂ ਤੇ ਡੀਲਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਅਵਾਰਾ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਸਤਾਏ ਹੋਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਜ਼ਬਰੀ ਟੈਕਸ ਵਸੂਲ ਕਰੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਧਾਰਮਿਕ ਆਸਥਾ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ।</span><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 12pt;"><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjCkGPqSDhbkOJGdVGYs4N6LtUTQS7UXxRjtpXtVhqfWdYI03AiTxqlUwb2grrhyX4m2HUJLY-8QggRBtyj5OkvNU2Nd794A_rbkb3jAKVdLYYpk1ITasV3ZkBvWgx6umTkS4V5JoblSZo/s1600/Graphic1.PNG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="294" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjCkGPqSDhbkOJGdVGYs4N6LtUTQS7UXxRjtpXtVhqfWdYI03AiTxqlUwb2grrhyX4m2HUJLY-8QggRBtyj5OkvNU2Nd794A_rbkb3jAKVdLYYpk1ITasV3ZkBvWgx6umTkS4V5JoblSZo/s1600/Graphic1.PNG" width="640" /></a></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt;"> <span lang="PA" style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">ਸ: ਗਹਿਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਜਿਹੜੇ ਧਰਮੀ ਅਤੇ ਗਊ ਰੱਖਿਅਕ ਅਖਵਾਉਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਸੰਭਾਲ ਦੀ ਜਿੰਮੇਵਾਰੀ ਖ਼ੁਦ ਸੰਭਾਲਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਦੂਸਰੇ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਵਾਰਾ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਧਾਰਮਿਕ ਆਸਥਾ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ</span><span style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">; </span><span lang="PA" style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">ਉੱਪਰ ਥੋਪਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਮਾਅਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਹਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਇਸ ਲਈ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਨਿਮਰ ਬੇਨਤੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣਾ ਫਰਜ ਪਛਾਣ ਕੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਵਾਰਾ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਸੰਭਾਲ ਖ਼ੁਦ ਕਰਨ ਪਰ ਜੇ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਦਕੇ ਤਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਐਕਸਪੋਰਟ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੋੜਾ ਬਣਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾ ਕਰਨ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜਗਦੀਪ ਸਿੰਘ ਗਹਿਰੀ</span><span style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">, </span><span lang="PA" style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">ਐਡਵੋਕੇਟ ਰਣਬੀਰ ਸਿੰਘ ਬਰਾੜ</span><span style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">, </span><span lang="PA" style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">ਕਿਰਪਾਲ ਸਿੰਘ</span><span style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">, </span><span lang="PA" style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">ਕਿੱਕਰ ਸਿੰਘ</span><span style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">, </span><span lang="PA" style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਅਦਰਸ਼ ਨਗਰ</span><span style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">, </span><span lang="PA" style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">ਜਰਨੈਲ ਸਿੰਘ ਗਿੱਲ ਪੱਤੀ</span><span style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">, </span><span lang="PA" style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">ਬਲਵੰਤ ਸਿੰਘ ਬਰਾੜ</span><span style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">, </span><span lang="PA" style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">ਸੇਵਾ ਮੁਕਤ ਸਕਾਡਰਨ ਲੀਡਰ ਬਲਵੰਤ ਸਿੰਘ ਮਾਨ</span><span style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">, </span><span lang="PA" style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ</span><span style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">, </span><span lang="PA" style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ</span><span style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">, </span><span lang="PA" style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">ਭੂਪਿੰਦਰ ਸਿੰਘ</span><span style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">, </span><span lang="PA" style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">ਮੇਜਰ ਸਿੰਘ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਐੱਨਐੱਫਐੱਲ ਕਲੋਨੀ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਮੈਂਬਰ ਆਦਿ ਵੀ ਹਾਜਰ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਰਬ ਸੰਮਤੀ ਨਾਲ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜੇ ਨਗਰ ਨਿਗਮ ਨੇ ਜ਼ਬਰੀ ਟੈਕਸ ਵਸੂਲਣਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਉਹ ਆਮ ਲੋਕਾਂ</span><span style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">, </span><span lang="PA" style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਅਤੇ ਕਿਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਇਸ ਦਾ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ</span><span style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;"> </span><span style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">’</span><span lang="PA" style="font-family: Raavi, sans-serif; font-size: 12pt;">ਤੇ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨਗੇ।</span><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: 12pt;"><o:p></o:p></span></div> </div>

ਅਵਾਰਾ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਲਈ ਲੋਕਾਂ’ਤੇ ਜ਼ਬਰੀ ਟੈਕਸ ਥੋਪਣ ਦੀ ਬਜ਼ਾਏ ਸਰਕਾਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਐਕਸਪੋਰਟ ਕਰੇ: ਗਹਿਰੀ

ਬਠਿੰਡਾ , 17  ਅਗੱਸਤ (ਕਿਰਪਾਲ ਸਿੰਘ) : ਅਵਾਰਾ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਲਈ ਲੋਕਾਂ   ’ ਤੇ ਜ਼ਬਰੀ ਟੈਕਸ ਥੋਪਣ ਦੀ ਬਜ਼ਾਏ ਸਰਕਾਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਐਕਸਪੋਰਟ ਕਰੇ। ਪਰ ਜੇ ਕਰ ਇਨ...

See More / ਹੋਰ ਵੇਖੋ »

ਗੁਰੂ ਅਮਰ ਦਾਸ ਜੀ ਦੇ ਜੋਤੀ ਜੋਤ ਸਮਾਉਣ ਦੇ ਗੁਰਪੁਰਬ ’ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ -: ਕਿਰਪਾਲ ਸਿੰਘ ਬਠਿੰਡਾ

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div style="text-align: left;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjm9u9sEL9q_JnAMOgbDMKaDYaXf6URxPpZPTy_62hxipSJBaDualANJRrDavnCLLjc9_HCnaoOISfV5NqB2YCxgmc9EBQbfP5Ho9gTikueRCbwnSRaq_A3WAeXkeIXK6sEsFsHLSI1-Rc/s1600/KSBATHINDA.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjm9u9sEL9q_JnAMOgbDMKaDYaXf6URxPpZPTy_62hxipSJBaDualANJRrDavnCLLjc9_HCnaoOISfV5NqB2YCxgmc9EBQbfP5Ho9gTikueRCbwnSRaq_A3WAeXkeIXK6sEsFsHLSI1-Rc/s1600/KSBATHINDA.jpg" width="150" /></a></div> ਗੁਰੂ ਅਮਰ ਦਾਸ ਜੀ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਵਸੀਹਤ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਪਨਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ<br /> <br /> ਸਿੱਖ ਕੌਮ ਦੇ ਤੀਜੇ ਗੁਰੂ ਗੁਰੂ ਅਮਰ ਦਾਸ ਜੀ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵੈਸਾਖ ਸੁਦੀ 14 ਸੰਮਤ 1436 (10 ਜੇਠ ਸੰਮਤ 1636) 5 ਮਈ 1479 ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਬਾਸਰਕੇ ਜਿਲ੍ਹਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿਖੇ ਪਿਤਾ ਤੇਜ ਭਾਨ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਸੁਲੱਖਣੀ (ਲਛਮੀ) ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਅਤੇ 95 ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਰੀਰਕ ਉਮਰ ਭੋਗਣ ਉਪ੍ਰੰਤ ਭਾਦੋਂ ਸੁਦੀ 15 ਸੰਮਤ 1631 (2 ਅੱਸੂ ਸੰਮਤ 1631) 1 ਸਤੰਬਰ ਸੰਨ 1574 ਨੂੰ ਜੋਤੀ ਜੋਤ ਸਮਾਏ। ਉਸੇ ਦਿਨ ਜੋਤੀ ਜੋਤ ਸਮਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਦਾਮਾਦ ਭਾਈ ਜੇਠਾ ਜੀ ਨੂੰ ਗੁਰਿਆਈ ਦੀ ਜਿੰਮੇਵਾਰੀ ਸੌਂਪੀ; ਜਿਹੜੇ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਇਸ ਨੂੰ ਵੀ ਅਸਚਰਜ ਕੌਤਕ ਹੀ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਿੱਖਾਂ ਦੀ ਗੁਰੂ ਵਜੋਂ 7 ਸਾਲ ਸਫਲ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਪਿੱਛੋਂ ਭਾਦੋਂ ਸੁਦੀ 3 ਸੰਮਤ 1638 (2 ਅੱਸੂ ਸੰਮਤ 1638) 1 ਸਤੰਬਰ ਸੰਨ 1581 ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਸਪੁੱਤਰ ਗੁਰੂ ਅਰਜੁਨ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਨੂੰ ਗੁਰਿਆਈ ਦੀ ਜਿੰਮੇਵਾਰੀ ਸੌਂਪ ਕੇ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਜੋਤੀ ਸਮਾ ਗਏ। (ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਤਰੀਖਾਂ ਮਹਾਨ ਵਿਦਵਾਨ ਭਾਈ ਕਾਹਨ ਸਿੰਘ ਨਾਭਾ ਜੀ ਰਚਿਤ ਮਹਾਨ ਕੋਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਤਸਦੀਕ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ)। ਇਸ ਲਈ 2 ਅੱਸੂ ਗੁਰਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਥਾਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦਿਨ 4 ਵੱਡੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵਾਪਰੀਆਂ। ਹੋਰ ਲਿਖਤਾਂ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲੈਣ ਨਾਲੋਂ ਇਸ ਲੇਖ ਵਿੱਚ 2 ਅੱਸੂ ਸੰਮਤ 1631 ਨੂੰ ਵਾਪਰੀ ਵੱਡੀ ਘਟਨਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਸਾਡੀ ਅਗਵਾਈ ਲਈ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੇ ਪਾਵਨ ਪੰਨਾ ਨੰ: 923 ’ਤੇ ‘ਰਾਮਕਲੀ ਸਦੁ’ ਸਿਰਲੇਖ ਹੇਠ ਦਰਜ ਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਦੀ ਵੀਚਾਰ ਹੀ ਇਸ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਜੋਤੀ ਜੋਤ ਸਮਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਵਾਰ ਅਤੇ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦਾ ਸੱਦਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਸੁਰਖੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਕੋਲ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਿੱਛੋਂ ਗੁਰਮਤਿ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀ ਕੀ ਰਸਮਾਂ ਨਿਭਾਉਣੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਕੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਇਸ ਸਬੰਧੀ ਹਦਾਇਤਾਂ ਦੇ ਕੇ ਗੁਰਿਆਈ ਦੀ ਗੱਦੀ ਵੀ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਨੂੰ ਸੌਂਪੀ। ਇਹ ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਲਈ ਇੱਕ ਅੰਤਿਮ ਵਸੀਹਤਨਾਮਾ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸੇ ਗਏ ਸਾਰੇ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੜਪੋਤੇ ਬਾਬਾ ਸੁੰਦਰ ਜੀ ਨੇ ਕਲਮਬੰਦ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਅਰਜੁਨ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਨੇ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੀ ਸੰਪਾਦਨਾ ਕਰਨ ਸਮੇ ਇਸ ਨੂੰ ਰਾਮਕਲੀ ਸਦੁ ਸਿਰਲੇਖ ਹੇਠ ਦਰਜ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤਾ। ਵੀਚਾਰ ਅਧੀਨ ਇਸ ਬਾਣੀ ਦੇ ਅਰਥ ਵੀ ਓਹੀ ਲਏ ਗਏ ਹਨ ਜੋ ਪੰਥ ਵਿੱਚ ਸਰਬ ਪ੍ਰਵਾਨਿਤ ਪ੍ਰੋ: ਸਾਹਿਬ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਦਰਪਣ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਹਨ।<br /> ਰਾਮਕਲੀ ਸਦੁ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥<br /> ਸਦੁ-ਲਫ਼ਜ਼ ਪੰਜਾਬੀ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਆਮ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ 'ਵਾਜ'। ਰਾਮਕਲੀ ਰਾਗ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਹੋਈ ਇਸ ਬਾਣੀ ਦਾ ਨਾਮ 'ਸਦੁ' ਹੈ, ਇਥੇ ਇਸ ਦਾ ਭਾਵ ਹੈ 'ਰੱਬ ਵੱਲੋਂ ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਨੂੰ ਆਇਆ ਹੋਇਆ ਸੱਦਾ'।<br /> ‘ਜਗਿ ਦਾਤਾ ਸੋਇ; ਭਗਤਿ ਵਛਲੁ ਤਿਹੁ ਲੋਇ ਜੀਉ॥ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਸਮਾਵਏ; ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਣੈ ਕੋਇ ਜੀਉ॥ ਅਵਰੋ ਨ ਜਾਣਹਿ ਸਬਦਿ ਗੁਰ ਕੈ; ਏਕੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਹੇ॥ ਪਰਸਾਦਿ ਨਾਨਕ ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ; ਪਰਮ ਪਦਵੀ ਪਾਵਹੇ॥ ਆਇਆ ਹਕਾਰਾ ਚਲਣਵਾਰਾ; ਹਰਿ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਆ॥ ਜਗਿ ਅਮਰੁ, ਅਟਲੁ, ਅਤੋਲੁ ਠਾਕੁਰੁ; ਭਗਤਿ ਤੇ, ਹਰਿ ਪਾਇਆ ॥1॥’<br /> ਅਰਥ: ਜੋ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਜਗਤ ਵਿਚ (ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ) ਦਾਤਾਂ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, (ਉਸ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਵਿਚ ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ) ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਲੀਨ (ਰਿਹਾ) ਹੈ, (ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ) ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ (ਉਸ ਵਰਗਾ) ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ। (ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ) ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦਿ ਦੀ ਬਰਕਤਿ ਨਾਲ (ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਤੋਂ ਬਿਨਾ) ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ (ਉਸ ਵਰਗਾ) ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ (ਰਹੇ) ਹਨ, ਕੇਵਲ ਇੱਕ 'ਨਾਮ' ਨੂੰ ਧਿਆਉਂਦੇ (ਰਹੇ) ਹਨ; ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਉੱਚੇ ਦਰਜੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁਕੇ ਹਨ। (ਜਿਹੜਾ ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ) ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿਚ ਲੀਨ ਸੀ, (ਧੁਰੋਂ) ਉਸ ਦੇ ਚੱਲਣ ਦਾ ਸੱਦਾ ਆ ਗਿਆ; (ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਨੇ) ਜਗਤ ਵਿਚ (ਰਹਿੰਦਿਆਂ) ਅਮਰ, ਅਟੱਲ, ਅਤੋਲ ਠਾਕੁਰ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ॥1॥<br />  ❀ ਨੋਟ: ਦੂਜੀ ਤੁਕ ਵਿਚ ਲਫ਼ਜ਼ *ਜਾਣੈ* ਆਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੀਜੀ ਵਿਚ *ਜਾਣਹਿ* ਹੈ। ਵਿਆਕਰਣ ਅਨੁਸਾਰ ਲਫ਼ਜ਼ *ਜਾਣੈ* ਵਰਤਮਾਨ ਕਾਲ, ਅੱਨ ਪੁਰਖ, ਇਕ-ਵਚਨ, ਹੈ। ਇਸ ਸਾਰੀ ਪਉੜੀ ਵਿਚ 'ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ' ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਹੈ। ਸੋ ਲਫ਼ਜ਼ 'ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ' ਇਸ ਕ੍ਰਿਆ ਦਾ 'ਕਰਤਾ' ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ '(ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ) ਜਾਣਦਾ ਹੈ'। ਤੀਜੀ ਤੁਕ ਵਿਚ ਲਫ਼ਜ਼ 'ਜਾਣਹਿ' ਹੈ, ਇਹ 'ਜਾਣੈ' ਦਾ ਬਹੁ-ਵਚਨ ਹੈ, ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ 'ਜਾਣਦੇ ਹਨ'। ਜਿਵੇਂ 'ਸਤਿਕਾਰ' ਪਰਗਟ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਸੁਖਮਨੀ ਸਾਹਿਬ ਵਿਚ ਲਫ਼ਜ਼ 'ਪ੍ਰਭ' ਦੇ ਨਾਲ 'ਜੀ' ਵਰਤ ਕੇ ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ 'ਕ੍ਰਿਆ' ਬਹੁ-ਵਚਨ ਵਿਚ ਵਰਤੀ ਗਈ ਹੈ: *ਪ੍ਰਭ ਜੀ ਬਸਹਿ ਸਾਧ ਕੀ ਰਸਨਾ ॥* ਤਿਵੇਂ ਇਥੇ ਭੀ 'ਸਤਿਕਾਰ' ਦੇ ਵਾਸਤੇ ਕ੍ਰਿਆ 'ਜਾਣਹਿ' ਬਹੁ-ਵਚਨ ਵਿਚ ਹੈ; ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ-'(ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ) ਜਾਣਦੇ ਹਨ'।<br /> ‘ਹਰਿ ਭਾਣਾ ਗੁਰ ਭਾਇਆ; ਗੁਰੁ ਜਾਵੈ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਪਾਸਿ ਜੀਉ॥ ਸਤਿਗੁਰੁ ਕਰੇ ਹਰਿ ਪਹਿ ਬੇਨਤੀ; ਮੇਰੀ ਪੈਜ ਰਖਹੁ ਅਰਦਾਸਿ ਜੀਉ॥ ਪੈਜ ਰਾਖਹੁ ਹਰਿ ਜਨਹ ਕੇਰੀ; ਹਰਿ ਦੇਹੁ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨੋ॥ ਅੰਤਿ ਚਲਦਿਆ ਹੋਇ ਬੇਲੀ; ਜਮਦੂਤ ਕਾਲੁ ਨਿਖੰਜਨੋ॥ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕੀ ਬੇਨਤੀ ਪਾਈ; ਹਰਿ ਪ੍ਰਭਿ ਸੁਣੀ ਅਰਦਾਸਿ ਜੀਉ॥ ਹਰਿ ਧਾਰਿ ਕਿਰਪਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲਾਇਆ; ਧਨੁ ਧਨੁ ਕਹੈ ਸਾਬਾਸਿ ਜੀਉ॥2॥’<br /> ਅਰਥ: ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਗੁਰੂ (ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ) ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਲੱਗੀ, ਅਤੇ ਸਤਿਗੁਰੂ (ਜੀ) ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਣ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਹੋ ਪਏ। ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਅੱਗੇ ਇਹ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ: '(ਹੇ ਹਰੀ!) ਮੇਰੀ ਅਰਦਾਸਿ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰੀ ਲਾਜ ਰੱਖ। ਹੇ ਹਰੀ! ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦੀ ਲਾਜ ਰੱਖ, ਅਤੇ ਮਾਇਆ ਤੋਂ ਨਿਰਮੋਹ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਬਖ਼ਸ਼, ਜਮਦੂਤਾਂ ਅਤੇ ਕਾਲ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਾਮ ਦੇਹਿ, ਜੋ ਅਖ਼ੀਰ ਚੱਲਣ ਵੇਲੇ ਸਾਥੀ ਬਣੇ। ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੀ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਇਹ ਬੇਨਤੀ, ਇਹ ਅਰਦਾਸਿ, ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸੁਣ ਲਈ, ਅਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਨੂੰ (ਆਪਣੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ) ਜੋੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ-ਸ਼ਾਬਾਸ਼ੇ! ਤੂੰ ਧੰਨ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਧੰਨ ਹੈਂ ॥2॥<br /> ‘ਮੇਰੇ ਸਿਖ ਸੁਣਹੁ ਪੁਤ ਭਾਈਹੋ; ਮੇਰੈ ਹਰਿ ਭਾਣਾ, ਆਉ ਮੈ ਪਾਸਿ ਜੀਉ ॥ ਹਰਿ ਭਾਣਾ ਗੁਰ ਭਾਇਆ ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਕਰੇ ਸਾਬਾਸਿ ਜੀਉ ॥ ਭਗਤੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਸੋਈ ਜਿਸੁ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਭਾਣਾ ਭਾਵਏ ॥ ਆਨੰਦ ਅਨਹਦ ਵਜਹਿ ਵਾਜੇ ਹਰਿ ਆਪਿ ਗਲਿ ਮੇਲਾਵਏ ॥ ਤੁਸੀ ਪੁਤ ਭਾਈ ਪਰਵਾਰੁ ਮੇਰਾ ਮਨਿ ਵੇਖਹੁ ਕਰਿ ਨਿਰਜਾਸਿ ਜੀਉ ॥ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਪਰਵਾਣਾ ਫਿਰੈ ਨਾਹੀ ਗੁਰੁ ਜਾਇ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਪਾਸਿ ਜੀਉ ॥3॥’<br /> ਅਰਥ: ਹੇ ਮੇਰੇ ਸਿੱਖੋ! ਹੇ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ੍ਰੋ! ਹੇ ਮੇਰੇ ਭਰਾਵੋ! ਸੁਣੋ- ਮੇਰੇ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਨੂੰ (ਇਹ) ਚੰਗਾ ਲੱਗਾ ਹੈ (ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਹੁਕਮ ਕੀਤਾ ਹੈ:) 'ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉ'। ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਮਿੱਠੀ ਲੱਗੀ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੂ (ਮੈਨੂੰ) ਸ਼ਾਬਾਸ਼ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹੀ (ਮਨੁੱਖ) ਭਗਤ ਹੈ ਤੇ ਪੂਰਾ ਗੁਰੂ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਰੱਬ ਦਾ ਭਾਣਾ ਮਿੱਠਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ; (ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ) ਆਨੰਦ ਦੇ ਵਾਜੇ ਇੱਕ-ਰਸ ਵੱਜਦੇ ਹਨ, ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪ ਆਪਣੇ ਗਲ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋ, ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਹੋ ਮੇਰਾ ਪਰਵਾਰ ਹੋ; ਮਨ ਵਿਚ ਕਿਆਸ ਕਰ ਕੇ ਵੇਖਹੁ, ਕਿ ਧੁਰੋਂ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੁਕਮ (ਕਦੇ) ਟਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; (ਸੋ, ਇਸ ਵਾਸਤੇ, ਹੁਣ) ਗੁਰੂ, ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ॥3॥<br /> ‘ਸਤਿਗੁਰਿ ਭਾਣੈ ਆਪਣੈ; ਬਹਿ ਪਰਵਾਰੁ ਸਦਾਇਆ ॥ ਮਤ ਮੈ ਪਿਛੈ ਕੋਈ ਰੋਵਸੀ; ਸੋ ਮੈ ਮੂਲਿ ਨ ਭਾਇਆ ॥ ਮਿਤੁ ਪੈਝੈ, ਮਿਤੁ ਬਿਗਸੈ; ਜਿਸੁ ਮਿਤ ਕੀ ਪੈਜ ਭਾਵਏ ॥ ਤੁਸੀ ਵੀਚਾਰਿ ਦੇਖਹੁ ਪੁਤ ਭਾਈ; ਹਰਿ ਸਤਿਗੁਰੂ ਪੈਨਾਵਏ ॥ ਸਤਿਗੁਰੂ ਪਰਤਖਿ ਹੋਦੈ; ਬਹਿ ਰਾਜੁ ਆਪਿ ਟਿਕਾਇਆ ॥ ਸਭਿ ਸਿਖ ਬੰਧਪ ਪੁਤ ਭਾਈ, ਰਾਮਦਾਸ ਪੈਰੀ ਪਾਇਆ ॥4॥’<br /> ਅਰਥ: ਗੁਰੂ (ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ) ਨੇ ਬੈਠ ਕੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ (ਸਾਰੇ) ਪਰਵਾਰ ਨੂੰ ਸੱਦ ਘੱਲਿਆ; (ਤੇ ਆਖਿਆ-) 'ਮਤਾਂ ਮੇਰੇ ਪਿਛੋਂ ਕੋਈ ਰੋਵੇ, ਮੈਨੂੰ ਉਹ (ਰੋਣ ਵਾਲਾ) ਉੱਕਾ ਹੀ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਣਾ। ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ (ਹੁੰਦੀ) ਚੰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ (ਜਦੋਂ) ਉਸ ਦੇ ਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਆਦਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਭੀ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਪੁਤਰੋ ਤੇ ਭਰਾਵੋ! (ਹੁਣ) ਵਿਚਾਰ ਕੇ ਵੇਖ ਲਵੋ ਕਿ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ (ਇਸ ਵਾਸਤੇ ਤੁਸੀਂ ਭੀ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋਵੋ)।' (ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ, ਫਿਰ) ਗੁਰੂ (ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ) ਨੇ ਸਰੀਰਕ ਜਾਮੇ ਵਿਚ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਬੈਠ ਕੇ ਆਪ ਗੁਰਿਆਈ ਦੀ ਗੱਦੀ (ਭੀ) ਥਾਪ ਦਿੱਤੀ, (ਅਤੇ) ਸਾਰੇ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ, ਅੰਗਾਂ-ਸਾਕਾਂ ਨੂੰ, ਪੁਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ (ਗੁਰੂ) ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਦੀ ਚਰਨੀਂ ਲਾ ਦਿੱਤਾ ॥4॥<br /> ‘ਅੰਤੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਬੋਲਿਆ; ਮੈ ਪਿਛੈ, ਕੀਰਤਨੁ ਕਰਿਅਹੁ ਨਿਰਬਾਣੁ ਜੀਉ ॥ ਕੇਸੋ ਗੋਪਾਲ ਪੰਡਿਤ ਸਦਿਅਹੁ; ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਥਾ ਪੜਹਿ, ਪੁਰਾਣੁ ਜੀਉ ॥ ਹਰਿ ਕਥਾ ਪੜੀਐ, ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸੁਣੀਐ; ਬੇਬਾਣੁ, ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਗੁਰ ਭਾਵਏ ॥ ਪਿੰਡੁ, ਪਤਲਿ, ਕਿਰਿਆ, ਦੀਵਾ, ਫੁਲ; ਹਰਿ ਸਰਿ ਪਾਵਏ ॥ ਹਰਿ ਭਾਇਆ ਸਤਿਗੁਰੁ ਬੋਲਿਆ; ਹਰਿ ਮਿਲਿਆ ਪੁਰਖੁ ਸੁਜਾਣੁ ਜੀਉ ॥ ਰਾਮਦਾਸ ਸੋਢੀ ਤਿਲਕੁ ਦੀਆ; ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਸਚੁ ਨੀਸਾਣੁ ਜੀਉ ॥5॥’<br /> ਇਸ ਪਉੜੀ ਵਿਚ ਵਰਤੇ ਗਏ ਲਫ਼ਜ਼ ਹਨ: (1) ਪੰਡਿਤ, (2) ਪੜਹਿ, ਪੁਰਾਣ (3) ਪਿੰਡੁ ਪਤਲਿ ਕਿਰਿਆ ਦੀਵਾ, ਬੇਬਾਣ (4) ਹਰਿਸਰਿ, (5) ਪਾਵਏ; ਆਦਿਕ ਤੋਂ ਆਮ ਸੂਝ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਗੁਰਬਾਣੀ ਵਿਆਕਰਣ ਨਿਯਮਾਂ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਭੁਲੇਖਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਿੱਛੋਂ ਹਿੰਦੂ ਮਰਿਆਦਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਿਰਿਆ ਕਰਨ ਅਤੇ ਹਰਦੁਆਰ ਵਿਖੇ ਫੁੱਲ ਪਾਉਣ ਦੀ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਹਿਦਾਇਤ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਪਰ ਜਿਸ ਫੋਕਟ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਹੀ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਗਏ ਸਨ ਓਹੀ ਕਿਰਿਆ ਕਰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਕਦਾਚਿਤ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ। ਹਿੰਦੂ ਮੱਤ ਦੀ ਪੁੱਠ ਚੜ੍ਹੇ ਸੰਤ ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਵਿਹੂਣੇ ਸਿਆਸੀ ਆਗੂਆਂ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਮਨਮਤ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਣ ਲਈ ਹੋਰ ਹਿੱਸਾ ਪਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਿਸ ਕਾਰਣ ਸਿੱਖ ਕੌਮ ਅੱਜ ਵੀ ਫੋਕਟ ਕਰਮ ਕਾਂਡਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲ ਸਕੀ। ਸੋ, ਸਦੁ ਬਾਣੀ ਦੇ ਗੁਰਮਤਿ ਅਨੁਸਾਰੀ ਅਰਥ ਸਮਝਣ ਲਈ ਆਓ, ਵਾਰੋ ਵਾਰੀ ਇਹਨਾˆ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰੀਏ।<br /> (1) ਪੰਡਿਤ: ਜੋ ਵਿਆਕਰਣ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਵਿਚ ਵਰਤਿਆ ਪ੍ਰਤੱਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਲਫ਼ਜ਼ 'ਪੰਡਿਤ' (ੳ) ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ ਬਹੁ-ਵਚਨ ਹੈ, . . (ਅ) ਕਿਤੇ 'ਸੰਬੋਧਨ' ਭੀ ਹੋ ਜਾˆਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਲਫ਼ਜ਼ 'ਪੰਡਿਤੁ' (ੲ) ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ, ਇਕ-ਵਚਨ ਹੈ। . . (ਸ) ਕਰਮ ਕਾਰਕ, ਇਕ-ਵਚਨ ਭੀ। ਇਸ ਨਿਯਮ ਨੂੰ ਪਰਖਣ ਵਾਸਤੇ ਗੁਰਬਾਣੀ ਵਿਚ ਵਰਤੇ ਹੋਏ ਲਫ਼ਜ਼ 'ਪੰਡਿਤ' ਪੜਤਾਲੀਏ:<br /> (ੳ) ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ, ਬਹੁ-ਵਚਨ: (1) ਗਾਵਨਿ 'ਪੰਡਿਤ' ਪੜਨਿ ਰਖੀਸਰ ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਵੇਦਾ ਨਾਲੇ ॥27॥ (ਜਪੁਜੀ)। (2) 'ਪੰਡਿਤ' ਵਾਚਹਿ ਪੋਥੀਆ ਨਾ ਬੂਝਹਿ ਵੀਚਾਰੁ ॥ (ਪੰਨਾ 56)। (3) ਕੇਤੇ 'ਪੰਡਿਤ' ਜੋਤਕੀ ਬੇਦਾ ਕਰਹਿ ਬੀਚਾਰੁ ॥ (ਪੰਨਾ 56)।<br /> (ਅ) ਸੰਬੋਧਨ: ਪੰਡਿਤ-ਹੇ ਪੰਡਿਤ!  (1) 'ਪੰਡਿਤ', ਹਰਿ ਪੜੁ ਤਜਹੁ ਵਿਕਾਰਾ ॥ (ਪੰਨਾ 56)। (2) ਕਹੁ ਰੇ 'ਪੰਡਿਤ', ਬਾਮਨ ਕਬ ਕੇ ਹੋਏ ॥ (ਪੰਨਾ 324)। (3) ਕਹੁ ਰੇ 'ਪੰਡਿਤ', ਅੰਬਰੁ ਕਾ ਸਿਉ ਲਾਗਾ ॥ (ਪੰਨਾ 329)।<br /> (ੲ) ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ, ਇਕ-ਵਚਨ: (1) ਪੜਿ ਪੜਿ 'ਪੰਡਿਤੁ' ਬਾਦੁ ਵਖਾਣੈ ॥ ਭੀਤਰਿ ਹੋਦੀ ਵਸਤੁ ਨ ਜਾਣੈ ॥ (ਪੰਨਾ 152)। (2) 'ਪੰਡਿਤੁ' ਸਾਸਤ ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਪੜਿਆ॥ (ਪੰਨਾ 163)। (3) ਹਉ 'ਪੰਡਿਤੁ' ਹਉ ਚਤੁਰੁ ਸਿਆਣਾ ॥ (ਪੰਨਾ 178)।<br /> (2) ਪੜਹਿ: ਇਹ ਕ੍ਰਿਆ 'ਬਹੁ-ਵਚਨ' ਹੈ, ਇਸ ਦਾ ਇਕ-ਵਚਨ 'ਪੜੈ' ਹੈ; ਜਿਵੇਂ: ਗਾਵੈ-ਇਕ-ਵਚਨ; ਗਾਵਹਿ-ਬਹੁ-ਵਚਨ। ਕਰੈ-ਇਕ-ਵਚਨ; ਕਰਹਿ-ਬਹੁ-ਵਚਨ। ਪ੍ਰਮਾਣ: (ੳ) ਪੰਡਿਤ 'ਪੜਹਿ' ਸਾਦੁ ਨ ਪਾਵਹਿ ॥ (ਪੰਨਾ 116)। (ਅ) ਮਨਮੁਖ 'ਪੜਹਿ'; ਪੰਡਿਤ ਕਹਾਵਹਿ ॥ (ਪੰਨਾ 128)। (ੲ) ਪੰਡਿਤ 'ਪੜਹਿ' ਵਖਾਣਹਿ ਵੇਦ ॥ (ਪੰਨਾ 355) .. ਇਥੇ ਲਫ਼ਜ਼ 'ਪੜਹਿ' 'ਬਹੁ-ਬਚਨ' ਹੈ।<br /> ਇਕ-ਵਚਨ 'ਪੜੈ':- (ੳ) ਪੰਡਿਤੁ ‘ਪੜੈ’ ਬੰਧਨ ਮੋਹ ਬਾਧਾ ਨਹ ਬੂਝੈ ਬਿਖਿਆ ਪਿਆਰਿ ॥ (ਪੰਨਾ 33)। (ਅ) ਪਾਠੁ ‘ਪੜੈ’ ਨਾ ਬੂਝਈ ਭੇਖੀ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇ॥ (ਪੰਨਾ 66)। (ੲ) ਦੂਜੈ ਭਾਇ ‘ਪੜੈ’ ਨਹੀ ਬੂਝੈ ॥  (ਪੰਨਾ 127)     <br /> ਲਫ਼ਜ਼ 'ਪੰਡਿਤ', 'ਪੰਡਿਤੁ' ਅਤੇ 'ਪੜਹਿ' ਸੰਬੰਧੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਕਈ ਪ੍ਰਮਾਣ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਅਸੀਂ ਸਮਝ ਚੁਕੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਸ ਪਉੜੀ ਦੀ ਤੁਕ ਵਿਚ ਵਰਤਿਆ ਹੋਇਆ ਲਫ਼ਜ਼ 'ਪੰਡਿਤ' ਬਹੁ-ਵਚਨ ਹੈ; ਭਾਵ, ਇਥੇ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਪੰਡਿਤ ਵਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, 'ਕਈ ਪੰਡਿਤਾਂ ਨੂੰ' ਸੱਦਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਹੈ, ਜੋ ਆ ਕੇ 'ਹਰਿ ਕਥਾ' ਅਤੇ 'ਹਰਿ ਨਾਮੁ' -ਰੂਪ ਪੁਰਾਣ ਪੜ੍ਹਨ। ਜੇ 'ਕਿਰਿਆ ਕਰਮ' ਕਰਾਉਣ ਦਾ ਹਜ਼ੂਰ ਹੁਕਮ ਦੇਂਦੇ, ਤਾˆ 'ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਅਚਾਰਜ' ਨੂੰ ਸੱਦਣ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਹੁੰਦਾ, ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਘਰ 'ਕਿਰਿਆ' ਵਾਸਤੇ ਬਹੁਤੇ ਅਚਾਰਜਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ।<br /> (3) ਪਿੰਡੁ ਪਤਲਿ ਕਿਰਿਆ ਦੀਵਾ:- ਹਿੰਦੂ-ਮਰਯਾਦਾ ਅਨੁਸਾਰ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਣੀ ਮਰਨ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮੰਜੇ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਲਾਹ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਦੀ ਤਲੀ ਉਤੇ ਆਟੇ ਦਾ ਦੀਵਾ ਰੱਖ ਕੇ ਜਗਾ ਦੇਂਦੇ ਹਨ, ਤਾ ਕਿ ਜਿਸ ਜਮਾਂ ਦੇ ਅਣਡਿੱਠੇ ਹਨ੍ਹੇਰੇ ਰਸਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੇ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਇਹ ਦੀਵਾ ਉਸ ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਚਾਨਣ ਕਰੇ। ਉਸ ਦੇ ਮਰਨ ਪਿਛੋਂ ਜਵਾਂ ਜਾਂ ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਆਟੇ ਦੇ ਪੇੜੇ (ਪਿੰਨੇ) ਪੱਤਰਾਂ ਦੀ ਥਾਲੀ (ਪੱਤਲ) ਉਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਮਣਸੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮਰੇ ਪ੍ਰਾਣੀ ਲਈ ਰਸਤੇ ਦੀ ਖ਼ੁਰਾਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮੌਤ ਤੋਂ 13 ਦਿਨ ਪਿਛੋਂ 'ਕਿਰਿਆ' ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਆਚਰਜ (ਕਿਰਿਆ ਕਰਾਣ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ) ਵੇਦ-ਮੰਤ੍ਰ ਆਦਿਕ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਮਰੇ ਪ੍ਰਾਣੀ ਨਮਿਤ ਇਕ ਲੰਮੀ ਮਰਯਾਦਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। 360 ਦੀਵੇ ਤੇ ਇਤਨੀਆਂ ਹੀ ਵੱਟੀਆਂ ਅਤੇ ਤੇਲ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵੱਟੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੀ ਤੇਲ ਵਿਚ ਭਿਉਂ ਕੇ ਬਾਲ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸ਼ਰਧਾ ਇਹ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮਰੇ ਪ੍ਰਾਣੀ ਨੇ ਇਕ ਸਾਲ ਵਿਚ ਪਿਤਰ-ਲੋਕ ਤਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਹੈ, ਇਹ 360 ਦੀਵੇ (ਇਕ ਇਕ ਦੀਵਾ ਹਰ ਰੋਜ਼) ਇਕ ਸਾਲ ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਚਾਨਣ ਕਰਨਗੇ। ਸਸਕਾਰ ਤੋਂ ਚੌਥੇ ਦਿਨ ਮੜ੍ਹੀ ਫੋਲ ਕੇ ਸੜਨ ਤੋਂ ਬਚੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ (ਫੁੱਲ) ਚੁਣ ਲਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ 'ਫੁੱਲ' ਹਰਿਦੁਆਰ ਜਾ ਕੇ ਗੰਗਾ ਵਿਚ ਪਰਵਾਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਕਿਰਿਆ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਫੁੱਲ ਗੰਗਾ-ਪਰਵਾਹ ਕੀਤੇ ਜਾˆਦੇ ਹਨ। ਸਦੁ ਬਾਣੀ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਪਉੜੀ ਵਿਚ ਆਏ ਸ਼ਬਦ ਪੰਡਿਤ, ਪੁਰਾਣ, ਪਿੰਡ, ਪਤਲ, ਕਿਰਿਆ, ਦੀਵਾ, ਫੁੱਲ, ਹਰਿਸਰ  ਆਦਿਕ ਤੋਂ ਆਮ ਬੁੱਧੀਵਾਲੇ  ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇਹ ਭੁਲੇਖਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਹਿੰਦੂ ਮਰਿਆਦਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰੀ ਕਿਰਿਆ ਕਰਨ, ਗਰੁੜ ਪੁਰਾਣ ਦੀ ਕਥਾ ਕਰਨੀ ਅਤੇ ਹਰਿਦੁਆਰ ਵਿਖੇ ਫੁੱਲ ਪਾਉਣ ਦੀ ਹਿਦਾਇਤ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਪਰ ਨਾਮ-ਲੇਵਾ ਸਿੱਖਾˆ ਲਈ ਦੀਵਾ-ਵੱਟੀ, ਪਿੰਡ ਭਰਾਣੇ, ਕਿਰਿਆ ਕਰਾਣੀ, ਫੁੱਲ ਹਰਿਦੁਆਰ ਲੈ ਜਾਣੇ-ਇਸ ਸਾਰੀ ਹੀ ਮਰਯਾਦਾ ਬਾਰੇ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦੇ ਬਾਨੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਸੰਨ 1509 ਦੀ ਵਿਸਾਖੀ ਨੂੰ ਹਰਿਦੁਆਰ ਦੀ ਪ੍ਰਚਾਰ ਸਮੇਂ ਹੀ ਸਪਸ਼ਟ ਹਿਦਾਇਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਕਿ ਇਸ ਦਾ ਮ੍ਰਿਤਕ ਪ੍ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਆਪਣੀ ਸੰਸਾਰਕ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਬਾਕੀ ਸਾਢੇ ਤੀਹ ਸਾਲ ਇਸ ਹਿਦਾਇਤ ਦਾ ਪਰਚਾਰ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਿੱਖਾˆ ਨੂੰ ਇਸ ਉਤੇ ਤੋਰਦੇ ਰਹੇ। ਇਹ ਕੋਈ ਨਿੱਕੀ ਜੇਹੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਸਾਰੀ ਹਿੰਦੂ ਜਨਤਾ ਕਿਰਿਆ ਆਦਿਕ ਮਰਯਾਦਾ ਸੰਬੰਧੀ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਮੁਥਾਜ ਚਲੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿੱਖਾˆ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਸੁਤੰਤਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਸਵਾਲ ਹੀ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਤੀਜੇ ਗੁਰੂ, ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਾਲੀ ਉਸੇ ਮੁਥਾਜੀ ਵਿਚ ਮੁੜ ਆਪ ਪੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸਿੱਖਾਂ ਲਈ ਭੀ ਉਹੀ ਮੁਥਾਜੀ ਨਵੇਂ ਸਿਰੇ ਕਾਇਮ ਕਰ ਜਾਂਦੇ।<br /> ਗੁਰਬਾਣੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿੰਡੁ ਪਤਲਿ ਕਿਰਿਆ ਦੀਵਾ ਦੇ ਅਰਥ ਭਾਵ ਸਮਝਣ ਲਈ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਵੱਲੋਂ ਆਸਾ ਰਾਗੁ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰੇ ਸ਼ਬਦ ਜੋ ਗੁ:ਗ੍ਰੰ:ਸ: ਦੇ ਪੰਨਾ ਨੰ: 358 ’ਤੇ ਦਰਜ ਹੈ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲੈਣੀ ਪਏਗੀ:-<br /> ‘ਆਸਾ ਮਹਲਾ 1 ॥  ਦੀਵਾ ਮੇਰਾ ਏਕੁ ਨਾਮੁ; ਦੁਖੁ, ਵਿਚਿ ਪਾਇਆ ਤੇਲੁ ॥  ਉਨਿ ਚਾਨਣਿ, ਓਹੁ ਸੋਖਿਆ; ਚੂਕਾ ਜਮ ਸਿਉ ਮੇਲੁ ॥1॥<br /> ਅਰਥ: ਮੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਹੀ ਦੀਵਾ ਹੈ (ਜੋ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਆਤਮਕ ਰੌਸ਼ਨੀ ਕਰਦਾ ਹੈ) ਉਸ ਦੀਵੇ ਵਿਚ ਮੈਂ (ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਵਿਆਪਣ ਵਾਲਾ) ਦੁੱਖ (-ਰੂਪ) ਤੇਲ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਸ (ਆਤਮਕ) ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਉਹ ਦੁੱਖ-ਰੂਪ ਤੇਲ ਸੜਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਮ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਵਾਹ ਭੀ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ {ਨੋਟ: ਸੰਬੰਧਕ 'ਵਿਚਿ' ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਲਫ਼ਜ਼ 'ਦੁਖੁ' ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਉਂ ਅਰਥ ਕਰਨਾ ਹੈ- *ਦੀਵੇ ਵਿਚਿ ‘ਦੁਖੁ’ ਰੂਪੀ ਤੇਲੁ ਪਾਇਆ* ॥1॥<br />  ਲੋਕਾ! ਮਤ ਕੋ ਫਕੜਿ ਪਾਇ ॥  ਲਖ ਮੜਿਆ ਕਰਿ ਏਕਠੇ; ਏਕ ਰਤੀ ਲੇ ਭਾਹਿ ॥1॥ ਰਹਾਉ ॥<br /> ਅਰਥ: ਹੇ ਲੋਕੋ! ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਉਤੇ ਮਖ਼ੌਲ ਨ ਉਡਾਓ। ਲੱਖਾਂ ਮਣਾਂ ਲੱਕੜ ਦੇ ਢੇਰ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਕੇ (ਜੇ) ਇੱਕ ਰਤੀ ਜਿਤਨੀ ਅੱਗ ਲਾ ਦੇਖੀਏ (ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਢੇਰ ਸੁਆਹ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤਿਵੇਂ ਜਨਮਾਂ ਜਨਮਾਂਤਰਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਾਮ ਮੁਕਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ) ॥1॥ ਰਹਾਉ ॥<br />   ਪਿੰਡੁ ਪਤਲਿ ਮੇਰੀ ਕੇਸਉ; ਕਿਰਿਆ, ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾਰੁ ॥ ਐਥੈ ਓਥੈ ਆਗੈ ਪਾਛੈ; ਏਹੁ ਮੇਰਾ ਆਧਾਰੁ ॥2॥ <br /> ਅਰਥ: ਪੱਤਲਾਂ ਉਤੇ ਪਿੰਡ ਭਰਾਣੇ (ਮਣਸਾਣੇ) ਮੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ (ਦਾ ਨਾਮ) ਹੀ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਕਿਰਿਆ ਭੀ ਕਰਤਾਰ (ਦਾ) ਸੱਚਾ ਨਾਮ ਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਨਾਮ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ ਹਰ ਥਾਂ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ ॥2॥<br /> ਗੰਗ ਬਨਾਰਸਿ, ਸਿਫਤਿ ਤੁਮਾਰੀ; ਨਾਵੈ ਆਤਮ ਰਾਉ ॥ ਸਚਾ ਨਾਵਣੁ ਤਾਂ ਥੀਐ; ਜਾਂ ਅਹਿਨਿਸਿ ਲਾਗੈ ਭਾਉ ॥3॥ <br /> ਅਰਥ: (ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ!) ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਹੀ ਮੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਗੰਗਾ ਤੇ ਕਾਂਸ਼ੀ (ਆਦਿਕ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਵਿਚ ਹੀ ਮੇਰਾ ਆਤਮਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੱਚਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਹੈ ਹੀ ਤਦੋਂ, ਜਦੋਂ ਦਿਨ ਰਾਤ ਪ੍ਰਭੂ-ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰੇਮ ਬਣਿਆ ਰਹੇ ॥3॥<br /> ਇਕ ਲੋਕੀ, ਹੋਰੁ ਛਮਿਛਰੀ; ਬ੍ਰਾਹਮਣੁ, ਵਟਿ ਪਿੰਡੁ ਖਾਇ ॥  ਨਾਨਕ! ਪਿੰਡੁ ਬਖਸੀਸ ਕਾ; ਕਬਹੂੰ ਨਿਖੂਟਸਿ ਨਾਹਿ ॥4॥2॥32॥’<br /> ਅਰਥ: ਬ੍ਰਾਹਮਣ (ਜਵਾਂ ਜਾਂ ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਆਟੇ ਦਾ) ਪਿੰਨ ਵੱਟ ਕੇ ਇਕ ਪਿੰਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭੇਟਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੂਜਾ ਪਿੰਨ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ, (ਪਿੰਨ ਵੱਟਣ ਤੋਂ ਪਿਛੋਂ) ਉਹ ਆਪ (ਖੀਰ-ਪੂਰੀ ਆਦਿਕ ਜਜਮਾਨਾਂ ਦੇ ਘਰੋਂ) ਖਾਂਦਾ ਹੈ। (ਪਰ) ਹੇ ਨਾਨਕ! (ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਇਹ ਪਿੰਨਾ ਕਦ ਤਕ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਹਾਂ) ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਮੇਹਰ ਦਾ ਪਿੰਨਾ ਕਦੇ ਮੁੱਕਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ॥4॥2॥32॥<br />  (4) ਹਰਿਸਰਿ: ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ: ਹਰਿਸਰ ਵਿਚ। (ੳ) ਹਿੰਦੂ-ਧਰਮ ਦੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਵਾਲੇ ਤੀਰਥ ਦਾ ਆਮ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਾਮ 'ਹਰਿਦੁਆਰ' ਹੈ, ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਹਿੰਦੂ ਸੱਜਣ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਭੀ ਇਸ ਦਾ ਨਾਮ 'ਹਰਿਸਰ' ਸੁਣਨ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਕੋਸ਼ ਵਿਚ ਭੀ ਨਾਮ 'ਹਰਿਦੁਆਰ' ਹੈ, 'ਹਰਿਸਰ' ਨਹੀਂ। (ਅ) ਲਫ਼ਜ਼ 'ਹਰਿਦੁਆਰ' ਗੁਰਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਕਈ ਥਾਈਂ ਆਇਆ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਇਸ ਹਿੰਦੂ-ਤੀਰਥ ਵਲ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ 'ਅਕਾਲ-ਪੁਰਖ ਦਾ ਦਰ' ਜਿਵੇਂ (1) ਸਤਿਬਚਨ ਵਰਤਹਿ 'ਹਰਿਦੁਆਰੇ' ॥ (ਪੰਨਾ 869)। (2) ਨਾਨਕ ਭਗਤ ਸੋਹਹਿ 'ਹਰਿਦੁਆਰ'॥ (ਪੰਨਾ 893)। (3) ਜਿਨ ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿਆ ਸੇ ਅਸਥਿਰੁ 'ਹਰਿਦੁਆਰਿ' ॥ (ਪੰਨਾ 808)।<br /> (ੲ) ਹੁਣ ਆਓ, ਵੇਖੀਏ, ਸ਼ਬਦ 'ਹਰਿਸਰ' ਗੁਰਬਾਣੀ ਵਿਚ ਕਿਸ ਅਰਥ ਵਿਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ: (1) ਹਉਮੈ ਮੈਲੁ ਸਭ ਉਤਰੀ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦੁੜੀਏ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ 'ਹਰਿਸਰਿ' ਨਾਤੇ ਰਾਮ ॥ (ਪੰਨਾ 539)। (2) ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਖਿਆ ਸਬਦਿ ਸੁਭਾਖਿਆ 'ਹਰਿਸਰਿ' ਰਹੀ ਭਰਪੂਰੇ ॥ (ਪੰਨਾ 568)। (3) ਤੁਮ 'ਹਰਿ ਸਰਵਰ' ਅਤਿ ਅਗਾਹ ਹਮ ਲਹਿ ਨ ਸਕਹਿ ਅੰਤੁ ਮਾਤੀ ॥ (ਪੰਨਾ 668)। ਹਰਿ+ਸਰ ਦੇ ਅਰਥ ਹਨ ਹਰੀ ਦਾ ਸਰੋਵਰ ਭਾਵ ਉਹ ਸਤਸੰਗਤ ਜਿੱਥੇ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।<br /> (ਸ) 'ਹਰਿਸਰ' ਲਫ਼ਜ਼ ਤੋਂ ਛੁੱਟ 'ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ', 'ਸਤਸਰ' ਆਦਿਕ ਲਫ਼ਜ਼ ਭੀ ਇਸੇ ਹੀ ਭਾਵ ਵਿਚ ਵਰਤੇ ਗਏ ਹਨ; ਜਿਵੇਂ: (1) ਸਚਾ ਤੀਰਥੁ ਜਿਤੁ 'ਸਤ ਸਰਿ' ਨਾਵਣੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ॥ (ਪੰਨਾ 753)। (2) ਗੁਰਿ 'ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰਿ' ਨਵਲਾਇਆ ਸਭਿ ਲਾਥੇ ਕਿਲਬਿਖ ਪੰਙੁ ॥ (ਪੰਨਾ 732)। (3) ਤਿਨ ਮਿਲਿਆ ਮਲੁ ਸਭ ਜਾਏ 'ਸਚੈ ਸਰਿ' ਨ੍ਹਾਏ ਸਚੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਏ ॥ (ਪੰਨਾ 585)।<br /> (5) ਪਾਵਏ: 'ਰਾਮਕਲੀ ਸਦੁ' ਵਿਚ ਇਸੇ ਲਫ਼ਜ਼ ਵਰਗੇ ਹੇਠ-ਲਿਖੇ ਹੋਰ ਲਫ਼ਜ਼ ਆਏ ਹਨ: ਸਮਾਵਏ-ਪਉੜੀ 1। ਭਾਵਏ-ਪਉੜੀ 3 ਅਤੇ 5। ਮੇਲਾਵਏ-ਪਉੜੀ 3। ਭਾਵਏ-ਪਉੜੀ 4। ਪੈਨਾਵਏ-ਪਉੜੀ 4। ਇਹ ਉਪਰਲੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਬਦ 'ਵਰਤਮਾਨ ਕਾਲ' 'ਅੱਨ-ਪੁਰਖ, ਇਕ-ਵਚਨ' ਵਿਚ ਹਨ। 'ਪਾਵਹੇ', 'ਧਿਆਵਹੇ' ਬਹੁ-ਵਚਨ ਹਨ। ਆਓ, ਹੁਣ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਮੁੜ ਵਿਚਾਰੀਏ: (1) ਗੁਰਸਬਦਿ ਸਮਾਵਏ-'ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਸਮਾਂਦਾ ਹੈ'। (ਪ੍ਰ:) ਕੌਣ? (ਉ:) ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ। (2) ਜਿਸੁ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਭਾਣਾ ਭਾਵਏ-ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਭਾਣਾ ਭਾਉਂਦਾ ਹੈ। (3) ਹਰਿ ਆਪਿ ਗਲਿ ਮੇਲਾਵਏ-ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਆਪ ਗਲੇ ਮਿਲਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। (4) ਜਿਸੁ ਮਿਤ ਕੀ ਪੈਜ ਭਾਵਏ-ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ (ਹੁੰਦੀ) ਭਾਉਂਦੀ ਹੈ। (5) ਹਰਿ, ਸਤਿਗੁਰੂ ਪੈਨਾਵਏ-ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਮਾਣ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ। (6) ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਗੁਰ ਭਾਵਏ-ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦਾ ਪਿਆਰ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਭਾਉਂਦਾ ਹੈ।<br /> ਕ੍ਰਿਆ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਸਤੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਮਾਣ: (ੳ) ਘਰਿ ਤ ਤੇਰੈ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹੈ ਜਿਸੁ ਦੇਹਿ ਸੁ 'ਪਾਵਏ' ॥ . . ਸਦਾ ਸਿਫਤਿ ਸਾਲਾਹ ਤੇਰੀ ਨਾਮੁ ਮਨਿ 'ਵਸਾਵਏ' ॥3॥ . . ਪਾਵਏ-ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਵਸਾਵਏ-ਵਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। (ਅ) ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਮਨੁ ਭਇਆ ਨਿਰਮਲੁ, ਜਿਨਾ ਭਾਣਾ 'ਭਾਵਏ' ॥ . . ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਜਿਸ ਦੇਹਿ ਪਿਆਰੇ, ਸੋਈ ਜਨੁ 'ਪਾਵਏ' ॥8॥ . . ਭਾਵਏ-ਭਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪਾਵਏ-ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। (ੲ) ਮਨਹੁ ਕਿਉ ਵਿਸਾਰੀਐ ਏਵਡੁ ਦਾਤਾ ਜਿ ਅਗਨਿ ਮਹਿ ਅਹਾਰੁ 'ਪਹੁਚਾਵਏ' ॥ . . ਓਸ ਨੋ ਕਿਹੁ ਪੋਹਿ ਨ ਸਕੀ ਜਿਸ ਨਉ ਆਪਣੀ ਲਿਵ 'ਲਾਵਏ' ॥28॥. . ਪਹੁਚਾਵਏ-ਪੁਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਲਾਵਏ-ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ (ਰਾਮਕਲੀ ਮ: 3 ਅਨੰਦੁ)।<br /> ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾˆ: (7) ਹਰਿ ਸਰਿ 'ਪਾਵਏ',-(ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ) ਹਰੀ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਵਿਚ, ਭਾਵ, ਸਤਸੰਗਤ ਵਿੱਚ 'ਪਾਉਂਦਾ' ਹੈ। (ਪ੍ਰ:) ਕੀਹ? (ਉ:) ਪਿੰਡੁ ਪਤਲਿ ਕਿਰਿਆ ਦੀਵਾ ਫੁਲ-ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ। ❀ ਨੋਟ: ਇਥੇ ਪਾਠਕ ਸੱਜਣਾਂ ਦੇ ਚੇਤੇ ਵਾਸਤੇ ਇਹ ਸੂਚਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ 'ਹਰਿਦੁਆਰ' ਵਿੱਚ ਫੁੱਲ ਪਾਣ ਵਾਲੇ ਸੱਜਣ ਪਿੰਡੁ ਪਤਲਿ ਦੀਵਾ ਹਰਿਦੁਆਰ ਨਹੀਂ ਲੈ ਜਾਂਦੇ, 'ਕੇਵਲ ਫੁੱਲ' ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਕ ਹੋਰ ਗੱਲ ਵਲ ਭੀ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। 'ਕਿਰਿਆ' ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਨਾਮ ਨਹੀਂ, ਜੋ 'ਹਰਿਦੁਆਰ' ਵਿਚ ਪਾਈ ਜਾ ਸਕੇ। ਪਰ ਸਤਿਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭਨਾਂ ਨੂੰ 'ਸਤਸੰਗਤਿ' ਵਿਚ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭਨਾਂ ਨੂੰ ਸਤਸੰਗ ਤੋਂ ਸਦਕੇ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭਨਾਂ ਨਾਲੋਂ ਸਤਸੰਗ ਕਰਨ ਨੂੰ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਸਮਝਦਾ ਹੈ। ❀ ਨੋਟ: ਸ਼ਬਦ 'ਪੰਡਿਤ' ਸੰਬੰਧੀ ਇੱਕ ਗੱਲ ਹੋਰ ਭੀ ਚੇਤੇ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਹਿੰਦੂ-ਮਤ ਅਨੁਸਾਰ ਹਰੇਕ ਹਿੰਦੂ ਨੂੰ 'ਪੰਡਿਤ' ਦੀ ਲੋੜ ਸਾਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਦੋ ਵਾਰੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ-ਵਿਆਹ ਵੇਲੇ, ਅਤੇ ਮਰਨ ਪਿੱਛੋਂ 'ਕਿਰਿਆ' ਆਦਿਕ ਵੇਲੇ। ਕਈ ਅਮੀਰ ਲੋਕ ਬਾਲਕ ਜੰਮਣ ਤੇ ਭੀ 'ਪੰਡਿਤ' ਪਾਸੋਂ ਜਨਮ-ਪੱਤ੍ਰੀ ਆਦਿਕ ਬਣਵਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਭੀ ਕੰਮ ਸਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਵਿਆਹ ਅਤੇ ਮਰਨਾ 'ਪੰਡਿਤ' ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਹਿੰਦੂ-ਮਤ ਦੇ ਮੁਬਾਬਲੇ ’ਤੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਭੀ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਵਿਚ 'ਆਪਣੇ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦੇ ਪੰਡਿਤਾਂ' (ਭਾਵ, ਵਿਦਵਾਨ 'ਗੁਰਮੁਖ' ਸਤਸੰਗੀਆਂ) ਦਾ ਵਿਚੋਲਾਪਨ ਦੱਸਿਆ ਹੈ। ਮਰਨ ਵੇਲੇ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਤਾਂ ਇਸ ਸੱਦ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। 'ਆਤਮਕ ਵਿਆਹ' ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਭੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਉਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ: ਆਇਆ ਲਗਨੁ ਗਣਾਇ ਹਿਰਦੈ ਧਨ ਓਮਾਹੀਆ ਬਲਿਰਾਮ ਜੀਉ ॥ 'ਪੰਡਿਤ ਪਾਧੇ' ਆਣਿ ਪਤੀ ਬਹਿ ਵਾਚਾਈਆ ਬਲਿਰਾਮ ਜੀਉ ॥ ਪਤੀ ਵਾਚਾਈ ਮਨਿ ਵਜੀ ਵਧਾਈ ਜਬ ਸਾਜਨ ਸੁਣੇ ਘਰਿ ਆਏ ॥ ਗੁਣੀ ਗਿਆਨੀ ਬਹਿ ਮਤਾ ਪਕਾਇਆ ਫੇਰੇ ਤਤੁ ਦਿਵਾਏ ॥ ਵਰੁ ਪਾਇਆ ਪੁਰਖੁ ਅਗੰਮੁ ਅਗੋਚਰੁ ਸਦ ਨਵਤਨੁ ਬਾਲ ਸਖਾਈ ॥ ਨਾਨਕ ਕਿਰਪਾ ਕਰਿ ਕੈ ਮੇਲੇ ਵਿਛੁੜਿ ਕਦੇ ਨ ਜਾਈ ॥4॥1॥ (ਸੂਹੀ ਮ: 4 ਛੰਤ ਘਰੁ 1)। ਇਥੇ ਪ੍ਰਤੱਖ ਤੌਰ ’ਤੇ 'ਪੰਡਿਤ' ਤੋਂ ਭਾਵ 'ਗੁਰਮੁਖਿ-ਜਨ' ਹੈ। ਬੱਸ! ਸਾਰੀ ਬਾਣੀ ਵਿਚ ਕੇਵਲ ਇਹਨੀਂ ਦੋਹੀਂ ਥਾਈਂ 'ਰੱਬੀ ਪੰਡਿਤਾਂ' ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਆਇਆ ਹੈ।<br /> ਉਪ੍ਰੋਕਤ ਅਰਥਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਸਦੁ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਪਉੜੀ ਦੇ ਅਰਥ ਇਉਂ ਬਣਦੇ ਹਨ:- ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਸਮਾਣ ਵੇਲੇ ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ-(ਹੇ ਭਾਈ!) 'ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੋਂ ਨਿਰੋਲ ਕੀਰਤਨ ਕਰਿਓ, ਕੇਸੋ ਗੋਪਾਲ (ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ) ਦੇ ਪੰਡਿਤਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦ ਘੱਲਿਓ, ਜੋ (ਆ ਕੇ) ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦੀ ਕਥਾ ਵਾਰਤਾ ਪੜ੍ਹਨ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹੀ ਪੁਰਾਣ ਦੀ ਕਥਾ ਹੋਵੇਗੀ। (ਚੇਤਾ ਰੱਖਿਓ, ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੋਂ) ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦੀ ਕਥਾ (ਹੀ) ਪੜ੍ਹਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦਾ ਨਾਮ ਹੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਬੇਬਾਣ ਭੀ ਗੁਰੂ ਨੂੰ (ਕੇਵਲ) ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦਾ ਪਿਆਰ ਹੀ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਗੁਰੂ (ਤਾਂ) ਪਿੰਡ ਪਤਲਿ, ਕਿਰਿਆ, ਦੀਵਾ ਅਤੇ ਫੁੱਲ-ਇਹਨਾਂ ਸਭਨਾਂ ਨੂੰ ਸਤਸੰਗ ਤੋਂ ਸਦਕੇ ਕਰਦਾ ਹੈ।' ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਗੁਰੂ ਨੇ (ਉਸ ਵੇਲੇ) ਇਉਂ ਆਖਿਆ। ਸਤਿਗੁਰੂ ਨੂੰ ਸੁਜਾਣ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਮਿਲ ਪਿਆ। ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਸੋਢੀ (ਗੁਰੂ) ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਨੂੰ (ਗੁਰਿਆਈ ਦਾ) ਤਿਲਕ (ਅਤੇ) ਗੁਰੂ ਦਾ ਸ਼ਬਦ-ਰੂਪ ਸੱਚੀ ਰਾਹਦਾਰੀ ਬਖ਼ਸ਼ੀ ॥5॥<br />  ‘ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਜਿ ਬੋਲਿਆ; ਗੁਰਸਿਖਾ ਮੰਨਿ ਲਈ ਰਜਾਇ ਜੀਉ ॥ ਮੋਹਰੀ ਪੁਤੁ ਸਨਮੁਖੁ ਹੋਇਆ; ਰਾਮਦਾਸੈ ਪੈਰੀ ਪਾਇ ਜੀਉ ॥ ਸਭ ਪਵੈ ਪੈਰੀ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕੇਰੀ; ਜਿਥੈ ਗੁਰੂ ਆਪੁ ਰਖਿਆ ॥ ਕੋਈ ਕਰਿ ਬਖੀਲੀ ਨਿਵੈ ਨਾਹੀ; ਫਿਰਿ ਸਤਿਗੁਰੂ ਆਣਿ ਨਿਵਾਇਆ ॥ ਹਰਿ ਗੁਰਹਿ ਭਾਣਾ ਦੀਈ ਵਡਿਆਈ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਲੇਖੁ ਰਜਾਇ ਜੀਉ ॥ ਕਹੈ ਸੁੰਦਰੁ ਸੁਣਹੁ ਸੰਤਹੁ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਪੈਰੀ ਪਾਇ ਜੀਉ ॥6॥1॥’ <br /> ਅਰਥ: ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਬਚਨ ਕੀਤਾ (ਕਿ ਸਾਰੇ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਦੇ ਚਰਨੀਂ ਲੱਗਣ, ਤਾਂ) ਗੁਰਸਿੱਖਾਂ ਨੇ (ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਦਾ) ਹੁਕਮ ਮੰਨ ਲਿਆ। (ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ) (ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਦੇ) ਪੁੱਤ੍ਰ (ਬਾਬਾ) ਮੋਹਰੀ ਜੀ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ’ਤੇ ਪੈ ਕੇ (ਪਿਤਾ ਦੇ) ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਸੁਰਖ਼ਰੂ ਹੋ ਕੇ ਆ ਖਲੋਤੇ। ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਵਿਚ ਗੁਰੂ (ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ) ਨੇ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਟਿਕਾ ਦਿੱਤੀ, (ਇਸ ਵਾਸਤੇ) ਸਾਰੀ ਲੋਕਾਈ ਗੁਰੂ (ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ) ਦੀ ਪੈਰੀਂ ਆ ਪਈ। ਜੇ ਕੋਈ ਨਿੰਦਾ ਕਰ ਕੇ (ਪਹਿਲਾਂ) ਨਹੀਂ ਸੀ ਭੀ ਨਿˆਵਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਭੀ ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਲਿਆ ਕੇ ਆ ਪੈਰੀਂ ਪਾਇਆ। ਸੁੰਦਰ ਆਖਦਾ ਹੈ-ਹੇ ਸੰਤਹੁ! ਸੁਣੋ, ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਨੂੰ (ਇਹੀ) ਚੰਗਾ ਲੱਗਾ, (ਉਹਨਾਂ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਨੂੰ) ਵਡਿਆਈ ਬਖ਼ਸ਼ੀ; ਧੁਰੋਂ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦਾ ਇਹੀ ਹੁਕਮ ਲਿਖਿਆ ਆਇਆ ਸੀ; (ਇਸ ਵਾਸਤੇ) ਸਾਰਾ ਜਗਤ (ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਦੀ) ਪੈਰੀਂ ਪਿਆ ॥6॥1॥<br /> ਸਦੁ ਬਾਣੀ ਦੀ ਵੀਚਾਰ ਤੋਂ ਦੋ ਗੱਲਾਂ ਪ੍ਰਤੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈਆਂ ਹਨ ਕਿ ਗੁਰੂ ਅਮਰ ਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਤੋਂ ਚੱਲੀ ਆ ਰਹੀ ਰਵਾਇਤ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੇ ਜਿਉਂਦੇ ਜੀ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਗੁਰਿਆਈ ਅਗਲੇ ਗੁਰੂ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਨੂੰ ਸੌਂਪੀ। ਇਹ ਰਵਾਇਤ ਦਸਵੇਂ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਮਹਾਰਾਜ ਤੱਕ ਚਲਦੀ ਰਹੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਗਲਾ ਗੁਰੂ ਕੌਣ ਹੋਵੇਗਾ ਇਸ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਯੋਗਤਾ ਦੇ ਅਧਾਰ ’ਤੇ ਖ਼ੁਦ ਕਰਕੇ ਜਾਂਦੇ ਰਹੇ ਹਨ ਨਾ ਕਿ ਇਸ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਸਿੱਖਾਂ ਨੇ ਵੋਟਾਂ ਪਾ ਕੇ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਦੂਸਰਾ ਪੱਖ ਹੈ ਕਿ ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮ੍ਰਿਤਕ ਪ੍ਰਾਣੀ ਪਿੱਛੋਂ ਰੋਣ, ਉਸ ਦੀ ਗਤੀ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਫੋਕਟ ਕਿਰਿਆ ਆਦਿਕ ਤੋਂ ਸਖਤੀ ਨਾਲ ਰੋਕ ਗਏ ਸਨ। ਪਰ ਦੁੱਖ ਦੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਬਾਣੀ ਦੇ ਅਰਥ ਭਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗੁਰਮਤਿ ਫਲਸਫੇ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਸਮਝਿਆਂ ਅਨੇਕਾਂ ਪਾਠ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਹੁ ਗਿਣਤੀ ਸਿੱਖ ਅਜੇ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਦੇ ਫੋਕਟ ਕਰਮ ਕਾਂਡਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲ ਸਕੇ। ਬੇਸ਼ੱਕ ਮ੍ਰਿਤਕ ਪ੍ਰਾਣੀ ਪਿੱਛੋਂ ਪਾਠ ਤਾਂ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦਾ ਹੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕਾਂਡ ਉਹੀ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਗਰੁੜ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚੋਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਆਓ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ 2 ਅਸੂ (16 ਸਤੰਬਰ) ਨੂੰ 4 ਗੁਰਪੁਰਬ ਇਕੱਠੇ ਮਨਾ ਰਹੇ ਹਾਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਾਣੀ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਵੀ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਸਾ ਕੇ ਫੋਕਟ ਕਰਮ ਕਾਂਡਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਗੁਰਮਤਿ ਨੂੰ ਅਪਣਾਈਏ।<br /> ਸੰਤ ਸਮਾਜ-ਸਿਆਸੀ ਜਮਾਤ ਦਾ ਗੱਠਜੋੜ ਜਿੱਥੇ ਗੁਰਮਤਿ ਵਿੱਚ ਮਨਮਤਿ ਦੀ ਰਲਾਵਟ ਕਰਕੇ ਸਿੱਖੀ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਉਥੇ ਮੱਸਿਆ, ਸੰਗ੍ਰਾਂਦਾਂ, ਪੂਰਨਮਾਸੀਆਂ ਮਨਾਉਣ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸਕ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਤਰੀਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸਥਿਰਤਾ ਲਿਆ ਕੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਵਿਗਾੜ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਗੁਰਪੁਰਬ ਚੰਦਰਮਾਂ ਦੀਆਂ ਤਿਥਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਦੀਆਂ ਵਦੀਆਂ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਮਨਾਏ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਪਰ ਸਿੱਖਾਂ ਦੀ ਚਿਰੋਕਣੀ ਮੰਗ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਸ: ਪਾਲ ਸਿੰਘ ਪੁਰੇਵਾਲ ਨੇ ਗੁਰਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀਆਂ ਰੁੱਤਾਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਭਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚਲਤ ਸਾਂਝੇ ਕੈਲੰਡਰ (ਈਸਵੀ ਸੰਨ) ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕਿ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਦੀ ਗੁਰਿਆਈ, ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਦਾ ਜੋਤੀ ਜੋਤ ਸਮਾਉਣ, ਗੁਰੂ ਅਰਜੁਨ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੀ ਗੁਰਿਆਈ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਦਾ ਜੋਤੀਜੋਤ ਗੁਰਪਰਬ ਦਾ ਦਿਹਾੜਾ 2 ਅੱਸੂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਲਈ 16 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਨਿਸਚਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜੂਲੀਅਨ ਕੈਲੰਡਰ ਵਿੱਚ 1782 ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ 10 ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਅਡਜਸਮੈਂਟ ਅਤੇ ਬਿਕ੍ਰਮੀ ਕੈਲੰਡਰ ਦੇ ਸਾਲ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਈਸਵੀ ਸੰਨ ਦੀ ਲੰਬਾਈ 1964 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤਕਰੀਬਨ 24 ਮਿੰਟ ਅਤੇ 1964 ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੂ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀ ਸੋਧ ਉਪ੍ਰੰਤ ਤਕਰੀਬਨ 20 ਮਿੰਟ ਵੱਡਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ 4 ਕੁ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਹੋਰ ਫਰਕ ਪੈਣ ਕਰਕੇ 1574-81 ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲਾ 1 ਸਤੰਬਰ ਹੁਣ ਤਕਰੀਬਨ 16 ਸਤੰਬਰ ਹੀ ਬਣਦਾ ਹੈ। 2010 ਵਿੱਚ ਸੰਤ ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ ਨੇ ਆਰਐੱਸਐੱਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਨਾਨਕਸ਼ਾਹੀ ਕੈਲੰਡਰ ਦੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੇ ਆਰੰਭ ਦੀਆਂ ਮਿਤੀਆਂ ਤਾਂ ਬਿਕ੍ਰਮੀ ਕੈਲੰਡਰ ਦੀਆਂ ਸੰਗ੍ਰਾਂਦਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਪਰ ਕੁਝ ਗੁਰਪੁਰਬ ਪੁਰਾਣੀ ਮਰਿਆਦਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਦੀਆਂ ਵਦੀਆਂ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਿਸਚਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਕੁਝ ਦੀਆਂ ਤਰੀਖਾਂ ਨਾਨਕਸ਼ਾਹੀ ਕੈਲੰਡਰ ਮੁਤਾਬਿਕ ਅੰਗਰੇਜੀ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖ ਕੇ ਕੈਲੰਡਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲਗੋਭਾ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਾਰੇ ਗੁਰਪੁਰਬਾਂ ਦੀ ਤਰੀਖ 16 ਸਤੰਬਰ ਨਿਸਚਤ ਕਰ ਲਈ। ਪਰ ਵਿਗਾੜੇ ਗਏ ਕੈਲੰਡਰ ਵਿੱਚ ਇਹ 16 ਸਤੰਬਰ 2011 ਵਿੱਚ 31 ਭਾਦੋਂ; 2012 ਵਿੱਚ 1 ਅੱਸੂ, 2013 ਵਿੱਚ 1 ਅੱਸੂ ਨੂੰ ਆਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਹੁਣ 2014 ਵਿੱਚ ਵੀ 1 ਅੱਸੂ ਨੂੰ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸੰਤ ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ ਕੋਲ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਕੋਈ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ 16 ਸਤੰਬਰ ਦੀ ਤਰੀਖ ਕਿਹੜੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਹਵਾਲੇ ਤੋਂ ਲਈ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾਨਕਸ਼ਾਹੀ ਕੈਲੰਡਰ; ਜਿਸ ਵਿੱਚ 16 ਸਤੰਬਰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਹੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਦਿਨ 2 ਅੱਸੂ ਨੂੰ ਹੀ ਆਉਂਦੀ ਸੀ ਉਹ ਕਿਉਂ ਮਨਜੂਰ ਨਹੀਂ ਹੈ? ਇਹ ਸਵਾਲ ਸਾਰੇ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ ਅਤੇ ਸੰਤ ਸਮਾਜ ਤੋਂ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਸਾਂਭ ਸਕੀਏ।<br /> <br /> ਕਿਰਪਾਲ ਸਿੰਘ ਬਠਿੰਡਾ<br /> ਮੋਬ: 9855480797</div>

ਗੁਰੂ ਅਮਰ ਦਾਸ ਜੀ ਦੇ ਜੋਤੀ ਜੋਤ ਸਮਾਉਣ ਦੇ ਗੁਰਪੁਰਬ ’ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ -: ਕਿਰਪਾਲ ਸਿੰਘ ਬਠਿੰਡਾ

ਗੁਰੂ ਅਮਰ ਦਾਸ ਜੀ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਵਸੀਹਤ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਪਨਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਸਿੱਖ ਕੌਮ ਦੇ ਤੀਜੇ ਗੁਰੂ ਗੁਰੂ ਅਮਰ ਦਾਸ ਜੀ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵੈਸਾਖ ਸੁਦੀ 14 ਸੰਮਤ 14...

See More / ਹੋਰ ਵੇਖੋ »

ਬਾਦਲਾਂ ਦੀ ਈਨ ਮੰਨਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰੀ ਬਾਬਾ ਦਾਦੂਵਾਲ ਵਿਰੁੱਧ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਜਥੇਦਾਰ ਲੱਭ ਰਹੇ ਹਨ ਬਹਾਨੇ: ਬਲਦੇਵ ਸਿੰਘ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhcjv8DzAal9OFNIkt6l3EWwetON6kfb4gZOpFxeYrhUpV4yVGP8ichjxMN8dZ4Sb_QaC5VlZcM6GFT6cEQnaPk-O0cAvaY-OivFvv5tov3aoFSQgwLqzkb3PPEcEbsKDrY4VZkTCGZPOM/s1600/BaljeetSinghDaduwal.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhcjv8DzAal9OFNIkt6l3EWwetON6kfb4gZOpFxeYrhUpV4yVGP8ichjxMN8dZ4Sb_QaC5VlZcM6GFT6cEQnaPk-O0cAvaY-OivFvv5tov3aoFSQgwLqzkb3PPEcEbsKDrY4VZkTCGZPOM/s1600/BaljeetSinghDaduwal.jpg" /></a></div> ਬਠਿੰਡਾ, 8 ਅਗਸਤ (ਕਿਰਪਾਲ ਸਿੰਘ): ਬਾਦਲਾਂ ਦੀ ਈਨ ਮੰਨਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰੀ ਬਾਬਾ ਬਲਜੀਤ ਸਿੰਘ ਦਾਦੂਵਾਲ ਜਿਹੜੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਪੰਥਕ ਹਿਤਾਂ ਲਈ ਲੜਨ ਵਿੱਚ ਮੋਹਰੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਸਮੇਂ ਹਰਿਆਣਾ ਦੀ ਵੱਖਰੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਨੂੰ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਬਣੀ ਕਮੇਟੀ ਵੱਲੋਂ ਹਰਿਆਣਾ ਦੇ ਗੁਰਦੁਆਰਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਸੰਭਾਲਣ ਲਈ ਮੋਹਰੀ ਰੋਲ ਨਿਭਾ ਰਹੇ ਹਨ; ਨਾਜਰ ਸਿੰਘ ਤੋਂ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਪ੍ਰਪਤ ਕਰਕੇ ਬਾਬਾ ਦਾਦੂਵਾਲ ਦੀ ਜ਼ਬਾਨ ਬੰਦ ਕਰਨ ਲਈ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਤੋਂ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਜਥੇਦਾਰ ਬਹਾਨੇ ਲੱਭ ਰਹੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖ ਸੰਗਤਾਂ ਕਦੀ ਵੀ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦੇਣਗੀਆਂ। ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਬਠਿੰਡਾ ਹਲਕੇ ਤੋਂ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਬਾਦਲ ਦੇ ਉਮੀਦਵਾਰਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਚੋਣ ਲੜ ਚੁੱਕੇ ਸੂਬੇਦਾਰ ਬਲਦੇਵ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕਹੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਭੁਲੇਖਾ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਇਹ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕਰਤਾ ਨਾਜਰ ਸਿੰਘ;  ਬਾਦਲ ਦਲ ਦਾ ਆਗੂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਜਥੇਦਾਰ ਦਾ ਨੇੜਲਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹੈ ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਇੱਕ ਸਾਜਿਸ਼ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।<br />  ਜਥੇਦਾਰ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਾਸ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਾਜਰ ਸਿੰਘ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਨ ਕਿ ਦੋ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਸੌਧਾ ਸਾਧ ਵਿਰੁੱਧ ਸਿਧਾਂਤਕ ਲੜਾਈ ਲੜ ਰਹੇ ਬਾਬਾ ਬਲਜੀਤ ਸਿੰਘ ਦਾਦੂਵਾਲ ਨੇ ਕਿਹੜੇ ਗਵਾਹ ਨੂੰ ਮੁਕਰਾਉਣ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਰਤਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਗਵਾਹ ਕਿਸ ਪਾਰਟੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ। ਸੂਬੇਦਾਰ ਬਲਦੇਵ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਜਥੇਦਾਰ ਗਿਆਨੀ ਗੁਰਬਚਨ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕਰਤਾ ਨਾਜ਼ਰ ਸਿੰਘ ਤੋਂ ਇਹ ਵੀ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਉਹ ਦੱਸਣ ਕਿ ਕੀ ਪੰਜ ਸਾਲ ਤੱਕ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਚਲਾਨ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਤੋਂ ਵੀ ਬਠਿੰਡਾ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਬਾਬਾ ਦਾਦੂਵਾਲ ਨੇ ਰੋਕਿਆ ਸੀ? ਕੀ 2012 ਦੀਆਂ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੀ ਚੋਣਾਂ ਤੋ ਕੁਝ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਬਾਦਲ ਦਾ ਵੋਟਾਂ ਬਦਲੇ ਕੇਸ ਵਾਪਸ ਲੈਣ ਦਾ ਸੌਧਾ ਸਾਧ ਨਾਲ ਹੋਏ ਸਮਝੌਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਬਾਬਾ ਦਾਦੂਵਾਲ ਨੇ ਹੀ ਬਠਿੰਡਾ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਕਹਿ ਕੇ ਕੇਸ ਵਾਪਸ ਕਰਵਾਇਆ ਸੀ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਜਥੇਦਾਰ ਗਿਆਨੀ ਗੁਰਬਚਨ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕਰਤਾ ਨਾਜ਼ਰ ਸਿੰਘ ਤੋਂ ਇਹ ਵੀ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ ਤਾਂ ਕੀ ਉਹ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਪੁਲਿਸ ’ਤੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਿ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਇੰਚਾਰਜ ਵਜੋਂ ਉਪ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਸੁਖਬੀਰ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਦਾ ਕੋਈ ਕੰਟ੍ਰੋਲ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਬਾਬਾ ਦਾਦੂਵਾਲ ਦੀਆਂ ਹਦਾਇਤਾਂ ’ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਨਾਂਹ ਵਿੱਚ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਮੰਨਣ ਕਿ ਵੋਟ ਰਾਜਨੀਤੀ ਅਧੀਨ ਬਾਦਲ ਜੋੜੀ ਨੇ ਹੀ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚੋਂ ਕੇਸ ਖਾਰਜ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਬਠਿੰਡਾ ਪੁਲਿਸ ’ਤੇ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਰਤਿਆ ਹੈ। ਤਲਵੰਡੀ ਸਾਬੋ ਹਲਕੇ ਦੀ ਜ਼ਿਮਨੀ ਚੋਣ ਮੌਕੇ ਅਦਾਲਤ ਵੱਲੋਂ ਕੇਸ ਖਾਰਜ ਕਰਨਾ ਵੀ ਸ਼ੱਕ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਾਦਲਾਂ ਨੇ ਅਦਾਲਤ ’ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇਸ ਮੌਕੇ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨ ਲਈ ਵੀ ਆਪਣਾ ਰਾਜਸੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਰਤਿਆ ਹੈ ਤਾ ਕਿ ਉਨਾਂ ਨੂੰ ਵੋਟਾਂ ਦਾ ਲਾਭ ਮਿਲ ਸਕੇ।<br /> ਸੂਬੇਦਾਰ ਬਲਦੇਵ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਜਥੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਚੇਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਸ ਸਮੇਂ ਸੰਗਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਸਮਝ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਸ਼੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਸਾਹਿਬ ਤੋਂ ਫੈਸਲੇ ਲੈਣ ਸਮੇਂ ਮਰਿਆਦਾ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਣਦੇਖੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਗਿੱਦੜ ਭਬਕੀਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਜੇ ਫਿਰ ਵੀ ਸਮੇਂ ਦੀ ਨਜ਼ਾਕਤ ਨੂੰ ਨਾ ਸਮਝਦੇ ਹੋਏ ਬਾਬਾ ਦਾਦੂਵਾਲ ਵਿਰੁੱਧ ਕੋਈ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਸੰਗਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਦੀ ਦੀ ਟੋਕਰੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦੇਣਗੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਜਗਦੀਸ਼ ਸਿੰਘ ਝੀਂਡਾ, ਦੀਦਾਰ ਸਿੰਘ ਨਲਵੀ ਅਤੇ ਹਰਮੋਹਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਚੱਠਾ ਨੂੰ ਛੇਕਣ ਵਾਲਾ ਹੁਕਮਨਾਮਾ ਦੇਸ਼ ਵਿਦੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਸੰਗਤਾਂ ਨੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਦ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਹਿਯੋਗ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ।</div>

ਬਾਦਲਾਂ ਦੀ ਈਨ ਮੰਨਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰੀ ਬਾਬਾ ਦਾਦੂਵਾਲ ਵਿਰੁੱਧ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਜਥੇਦਾਰ ਲੱਭ ਰਹੇ ਹਨ ਬਹਾਨੇ: ਬਲਦੇਵ ਸਿੰਘ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ

ਬਠਿੰਡਾ, 8 ਅਗਸਤ (ਕਿਰਪਾਲ ਸਿੰਘ): ਬਾਦਲਾਂ ਦੀ ਈਨ ਮੰਨਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰੀ ਬਾਬਾ ਬਲਜੀਤ ਸਿੰਘ ਦਾਦੂਵਾਲ ਜਿਹੜੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਪੰਥਕ ਹਿਤਾਂ ਲਈ ਲੜਨ ਵਿੱਚ ਮੋਹਰੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤ...

See More / ਹੋਰ ਵੇਖੋ »

ਪੰਥਕ ਸੋਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀਆˆ ਜਥੇਬੰਦੀਆˆ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਬਿਆਨ ਬਦਲਣ ਲਈ ਬਾਦਲ ਦਲ ਵੱਲੋˆ ਵਰਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਸਾਮ, ਦਾਮ, ਦੰਡ, ਭੇਦ ਦੀ ਨੀਤੀ -: ਕਿਰਪਾਲ ਸਿੰਘ ਬਠਿੰਡਾ

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjm9u9sEL9q_JnAMOgbDMKaDYaXf6URxPpZPTy_62hxipSJBaDualANJRrDavnCLLjc9_HCnaoOISfV5NqB2YCxgmc9EBQbfP5Ho9gTikueRCbwnSRaq_A3WAeXkeIXK6sEsFsHLSI1-Rc/s1600/KSBATHINDA.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjm9u9sEL9q_JnAMOgbDMKaDYaXf6URxPpZPTy_62hxipSJBaDualANJRrDavnCLLjc9_HCnaoOISfV5NqB2YCxgmc9EBQbfP5Ho9gTikueRCbwnSRaq_A3WAeXkeIXK6sEsFsHLSI1-Rc/s1600/KSBATHINDA.jpg" width="240" /></a></div> <div style="text-align: justify;"> ਸ਼੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਜਥੇਦਾਰ ਅਗਰ ਦਿਲੋਂ ਪੰਥਕ ਏਕਤਾ ਦੇ ਹਾਮੀ ਹਨ ਤਾˆ ਉਨ੍ਹਾˆ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵੱਲੋਂ ਹਰਿਆਣਾ ਦੀ ਵੱਖਰੀ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰ ਰਹੇ ਸਿੱਖ ਆਗੂਆˆ ਨੂੰ ਛੇਕਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇੱਕ ਕੌਮੀ ਪੰਥਕ ਰਹਿਤ ਮਰਯਾਦਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਮਰਿਆਦਾਵਾˆ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਡੇਰੇਦਾਰਾˆ ਨੂੰ ਛੇਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> ਹਰਿਆਣਾ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਹੋˆਦ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਉਪਰੰਤ ਰਾਜਨੀਤਕ ਆਗੂਆˆ; ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਬਾਦਲ ਦਲ ਵੱਲੋˆ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਟਕਰਾ ਵਾਲੀ ਸਥਿਤੀ ਕਾਰਨ ਵਾਪਰ ਰਹੀਆˆ ਮੰਦਭਾਗੀਆˆ ਘਟਨਾਵਾˆ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਰਖਦਿਆˆ ਬੀਤੀ 22 ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ ਕੇˆਦਰੀ ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਸਿੰਘ ਸਭਾ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਵਿਖੇ ਸਿੱਖ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀਆˆ, ਕਾਨੂੰਨੀ ਮਾਹਿਰਾˆ, ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਕਾਲਜਾˆ, ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾˆ, ਅਤੇ ਪੰਥ ਦਰਦੀਆˆ ਵੱਲੋˆ ਇੱਕ ਹੰਗਾਮੀ ਮੀਟਿੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਖ ਵੱਖ ਮਤੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ।</div> <div style="text-align: justify;"> ਪਹਿਲੇ ਮਤੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਹਰਿਆਣਾ ਦੇ ਗੁਰਦੁਆਰਿਆˆ ਦੀ ਸੇਵਾ ਸੰਭਾਲ ਦੀ ਜਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹਰਿਆਣਾ ਦੇ ਸਿੱਖਾˆ ਨੂੰ ਸੌˆਪਣ ਨਾਲ ਸਿੱਖ ਪੰਥ ਵਿਚ ਵੰਡੀਆˆ ਪੈਣ ਦਾ ਸਵਾਲ ਹੀ ਪੈਦਾ ਨਹੀˆ ਹੁੰਦਾ, ਸਗੋˆ ਇਸ ਨਾਲ ਸਿੱਖ ਪੰਥ ਅੰਦਰ ਫੈਡਰਲ ਢਾˆਚਾ ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।</div> <div style="text-align: justify;"> ਦੂਜੇ ਮਤੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਐਕਟ ਨੂੰ ਹੋˆਦ ਵਿਚ ਲਿਆˆਦਾ ਜਾਵੇ ਕਿਉˆਕਿ ਇਸ ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਹੋˆਦ ਵਿਚ ਆਉਣ ਨਾਲ ਸਥਾਨਕ ਗੁਰਦੁਆਰਿਆˆ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਸਥਾਨਿਕ ਸੰਗਤ ਕੋਲ ਹੀ ਰਹਿ ਸਕੇਗਾ ਅਤੇ ਕੌਮੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਸਿੱਖ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਇਕੱਠਿਆˆ ਰੱਖਣ ਵਿਚ ਮਦਦ ਮਿਲੇਗੀ। ਇਹ ਮੰਗ ਵੈਸੇ ਵੀ ਪਿਛਲੇ 70 ਸਾਲਾˆ ’ਤੋˆ ਚਲੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਮੰਗ ਨੂੰ ਧਰਮਯੁੱਧ ਮੋਰਚੇ ਵਿਚ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਹੁਣ ਜਦੋˆ ਕਿ ਕੇˆਦਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਦੀ ਸਮਰਥਕ ਸਰਕਾਰ ਕਾਇਮ ਹੋ ਗਈ ਹੈ ਤਾˆ ਅਜਿਹੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਇਸ ਐਕਟ ਨੂੰ ਪਾਸ ਕਰਾਉਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਪੇਸ਼ ਨਹੀˆ ਆਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।</div> <div style="text-align: justify;"> ਤੀਜੇ ਮਤੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਹਰਿਆਣੇ ਦੇ ਕੁਝ ਸਿੱਖਾˆ ਨੂੰ ਪੰਥ ਵਿੱਚੋˆ ਛੇਕਣ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਨਾਲ ਸਿੱਖ ਪੰਥ ਵਿੱਚ ਏਕਤਾ ਦੀ ਥਾˆ ਸਗੋˆ ਵੰਡੀਆˆ ਹੋਰ ਡੂੰਘੀਆˆ ਹੋਈਆˆ ਹਨ। ਹਰਿਆਣਾ ਦੇ ਗੁਰਦੁਆਰਿਆˆ ਵਿਚ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਸਿੱਖ ਤੈਨਾਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪੰਥ ਵਿੱਚ ਖਾਨਾਜੰਗੀ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਗੰਭੀਰ ਸੰਕਟ ਦੀ ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਇਹ ਇਕੱਤਰਤਾ ਸ਼੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਮੁੱਖ ਸੇਵਾਦਾਰ ਭਾਈ ਗੁਰਬਚਨ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਅਪੀਲ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪੰਜਾਬ ’ਤੋˆ ਗਏ ਇਨ੍ਹਾˆ ਸਿੱਖਾˆ ਨੂੰ ਹਰਿਆਣਾ ਦੇ ਗੁਰਦੁਆਰਿਆˆ ’ਤੋˆ ਤੁਰੰਤ ਬਾਹਰ ਆਉਣ ਲਈ ਹਿਦਾਇਤਾˆ ਜਾਰੀ ਕਰਨ ਤਾˆ ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸੰਭਾਵੀ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਟਕਰਾਅ ਨੂੰ ਟਾਲਿਆ ਜਾ ਸਕੇ।</div> <div style="text-align: justify;"> ਚੌਥੇ ਮਤੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਆਜ਼ਾਦ ਹਿੰਦੋਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਨੇ ਸਿੱਖ ਹਿੱਤਾˆ ਲਈ ਹਕੂਮਤੀ ਵਧੀਕੀਆˆ ਖਿਲਾਫ਼ ਮੋਰਚੇ ਲਗਾ ਕੇ ਆਪਣੀ ਪੰਥਕ ਮਾਣ ਮਰਯਾਦਾ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਅੱਜ 21ਵੀˆ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਹਿਲਾ ਮੌਕਾ ਹੈ, ਕਿ ਜਦੋˆ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਨੇ ਸਿੱਖਾˆ ਖਿਲਾਫ ਹੀ ਮੋਰਚਾ ਲਾਉਣ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਕੇ ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਭੁੱਲ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਇਸ ਭੁੱਲ ਸਦਕਾ ਖਾਨਾਜੰਗੀ ਤਾˆ ਜਨਮ ਲਵੇਗੀ ਹੀ ਸਗੋˆ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਵੀ ਘਟੇਗਾ। ਇਸ ਲਈ ਬਾਦਲ ਦਲ ਨੂੰ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ ਉਹ ਦੀਵਾਨ ਹਾਲ ਮੰਜੀ ਸਾਹਿਬ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿਖੇ 27 ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ ਰੱਖੀ ਗਈ ਸਿੱਖ ਕਨਵੈਨਸ਼ਨ ਮਨਸੂਖ ਕਰ ਦੇਵੇ ਤਾˆ ਕਿ ਭਰਾ ਮਾਰੂ ਜੰਗ ਟਾਲਣ ਲਈ ਸੁਖਾਵਾˆ ਮਹੌਲ ਬਣ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ।</div> <div style="text-align: justify;"> ਉਕਤ ਮਤੇ ਬੇਸ਼ੱਕ ਪੰਥਕ ਭਾਵਨਾ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਅਨੂਕੂਲ ਅਤੇ ਪੰਥ ਦੇ ਵਡੇਰੇ ਹਿੱਤਾˆ ਵਿੱਚ ਹਨ ਪਰ ਕਿਉˆਕਿ ਇਹ ਮਤੇ ਬਾਦਲ ਦਲ ਵੱਲੋˆ ਲਏ ਗਏ ਰਾਜਨੀਤਕ ਸਟੈˆਡ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਜਾਪਦੇ ਹਨ ਇਸ ਲਈ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਹੈ ਕਿ ਬਾਦਲ ਦਲ ਦੇ ਆਗੂਆˆ ਵੱਲੋˆ ਕੁਝ ਜਥੇਬੰਦੀਆˆ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਕਾਲਜਾˆ ਜਿਨ੍ਹਾˆ ਦਾ ਸੰਤ ਸਮਾਜ ਨਾਲ ਕਈ ਵਿਸ਼ਿਆˆ 'ਤੇ ਸਿਧਾˆਤਕ ਮਤਭੇਦ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾˆ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਤੌਰ ਤਰੀਕਿਆਂ 'ਤੇ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਵੱਲੋਂ ਪਾਬੰਦੀ ਲਾਉਣ ਦੀ ਤਲਵਾਰ ਹਮੇਸ਼ਾˆ ਲਟਕਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸੀਮਤ ਸਾਧਨ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਧਰਮ ਪ੍ਰਚਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾˆ ਨੂੰ ਸਿਰੇ ਚਾੜ੍ਹਨ ਲਈ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ ਅਤੇ ਦਿੱਲੀ ਕਮੇਟੀ ਵੱਲੋˆ ਹਰ ਪੱਖੋਂ ਸਹਿਯੋਗ ਮਿਲਣ ਦੀ ਝਾਕ ਵੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾˆ ਨੂੰ ਸਾਮ, ਦਾਮ, ਦੰਡ, ਭੇਦ ਦੀ ਨੀਤੀ ਵਰਤਦਿਆˆ ਮਜ਼ਬੂਰ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੀਆˆ ਮਸ਼ਕਾˆ ਚੱਲ ਰਹੀਆˆ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਬਾਦਲ ਵੱਲੋˆ ਲਏ ਗਏ ਸਟੈˆਡ ਦੀ ਹਮਾਇਤ ਵਿੱਚ ਬਿਆਨ ਜਾਰੀ ਕਰਨ ਜਾˆ ਘੱਟ ’ਤੋˆ ਘੱਟ ਉਕਤ ਪਾਸ ਕੀਤੇ ਗਏ ਮਤਿਆˆ ਨਾਲੋˆ ਆਪਣਾ ਨਾਤਾ ਤੋੜ ਲੈਣ। ਵੈਸੇ ਤਾˆ ਗੁਰਮਤਿ ਸਿਧਾˆਤਾˆ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਗੁਰਦੁਆਰਿਆˆ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਰਾਜਨੀਤਕ ਦਖ਼ਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਜਥੇਬੰਦੀ ਵੱਲੋˆ ਇਹ ਉਮੀਦ ਨਹੀˆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪੰਥਕ ਹਿੱਤਾˆ ਵਿੱਚ ਪਾਸ ਕੀਤੇ ਉਕਤ ਮਤਿਆˆ ਨਾਲੋˆ ਆਪਣਾ ਨਾਤਾ ਤੋੜੇ ਜਾˆ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਬਾਦਲ ਵੱਲੋˆ ਲਏ ਗਏ ਸਟੈˆਡ ਜਿਸ ਨਾਲ ਭਰਾ ਮਾਰੂ ਜੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ, ਦਾ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾˆ ਸਮਰਥਨ ਕਰੇ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਜੇ ਕੱਲ੍ਹ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਜਥੇਬੰਦੀ ਵੱਲੋˆ ਐਸਾ ਬਿਆਨ ਜਾਰੀ ਕਰਵਾਉਣ ਵਿਚ ਅਕਾਲੀ ਆਗੂ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾˆਦੇ ਹਨ ਤਾˆ ਇਹ ਦਬਾਉ ਹੇਠ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਬਿਆਨ ਹੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਨਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾˆ ਦੀ ਅੰਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਅਵਾਜ਼। </div> <div style="text-align: justify;"> ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਨੂੰ ਰਾਜਨੀਤਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ’ਤੋˆ ਮੁਕਤ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਕਾਲਜਾˆ ਦਾ ਸਟੈˆਡ ਤਾˆ ਪਹਿਲਾˆ ’ਤੋˆ ਹੀ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਗਵਾਹੀ 'ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਸੇਧਾˆ' ਦੇ ਸੰਪਾਦਕ ਗਿਆਨੀ ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ ਦਾ ਲੇਖ ਵੀ ਭਰਦਾ ਹੈ। “ਸਾਮ, ਦਾਮ, ਦੰਡ, ਭੇਦ ਵਾਲੀ ਨੀਤੀ ’ਤੋˆ ਸਿੱਖ ਕੌਮ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਵਾਉਣ ਦਾ ਢੁੱਕਵਾˆ ਸਮਾ” ਸਿਰਲੇਖ ਹੇਠ ਗਿਆਨੀ ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ ਦਾ ਇਹ ਲੇਖ ਸਿੱਖ ਮਾਰਗ ਸਾਈਟ ’ਤੇ 22 ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ ਪਾਠਕਾਂ ਦੇ ਪੱਤਰ ਕਾਲਮ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ <span style="font-family: "Calibri","sans-serif"; font-size: 11.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EN-US; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: Raavi; mso-bidi-language: PA; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-fareast; mso-hansi-theme-font: minor-latin;"><a href="http://thekhalsa.org/frame.php?path=567&article=6115"><span style="color: #0000cc; mso-bidi-font-family: Raavi;">http://thekhalsa.org/frame.php?path=</span><span lang="PA" style="color: #0000cc; font-family: "Raavi","sans-serif"; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">567</span><span style="color: #0000cc; mso-bidi-font-family: Raavi;">&article=</span><span lang="PA" style="color: #0000cc; font-family: "Raavi","sans-serif"; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">6115</span></a> </span>ਲਿੰਕ ’ਤੇ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਲੇਖ ਸਿਰਫ ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ਨਿੱਜੀ ਵੀਚਾਰ ਹੀ ਨਹੀˆ ਹਨ ਬਲਕਿ ਸੰਸਥਾ ਦੀ ਸਮੁੱਚੀ ਸਾˆਝੀ ਰਾਇ ਪਿੱਛੋˆ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।</div> <div style="text-align: justify;"> ਹਰਿਆਣਾ ਦੀ ਵੱਖਰੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਬਣਾਉਣ ਨੂੰ ਸਿੱਖਾˆ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਪਾਉਣਾ ਦੱਸ ਕੇ ਇਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰ ਰਹੇ ਅਤੇ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਬਾਦਲ ਵੱਲੋˆ 27 ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਗਏ ਸਿੱਖ ਸੰਮੇਲਨ ਦੀ ਹਮਾਇਤ ਕਰ ਰਹੇ ਸੰਤ ਸਮਾਜ ਦੇ ਮੁਖੀ ਭਾਈ ਹਰਨਾਮ ਸਿੰਘ ਧੁੰਮਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾˆ ਦੇ ਸਾਥੀਆˆ ਲਈ ਵੀ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਹ ਜਰੂਰ ਦੱਸਣ ਦੀ ਖੇਚਲ ਕਰਨ ਕਿ ਜੇ ਉਨ੍ਹਾˆ ਦੇ ਖ਼ਿਆਲ ਅਨੁਸਾਰ ਹਰਿਆਣਾ ਦੀ ਵੱਖਰੀ ਕਮੇਟੀ ਸਿੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੀਆˆ ਪਾਵੇਗੀ ਤਾˆ ਕੀ ਉਨ੍ਹਾˆ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਡੇਰੇ, ਠਾਠਾˆ, ਟਕਸਾਲਾˆ ਆਦਿਕ ਜਿੱਥੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਮਰਿਆਦਾਵਾˆ ਚੱਲ ਰਹੀਆˆ ਹਨ ਕੌਮ ਵਿੱਚ ਵੰਡੀਆˆ ਨਹੀˆ ਪਾ ਰਹੇ? </div> <div style="text-align: justify;"> ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਵੱਖ ਵੱਖ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀਆˆ ਕੌਮ ਵਿੱਚ ਕਦੀ ਵੀ ਵੰਡੀਆˆ ਨਹੀˆ ਪਾਉˆਦੀਆˆ; ਬੇਸ਼ੱਕ ਰਾਜਨੀਤਕ ਕਾਰਨਾ ਕਰਕੇ ਵੱਖਰੀ ਕਮੇਟੀ ਨੂੰ ਵੰਡੀਆˆ ਪਾਉਣਾ ਸਮਝ ਲਿਆ ਜਾˆਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇˆ ਕਿ ਦਿੱਲੀ ਕਮੇਟੀ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਜਿਸ ਸਮੇˆ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਸਰਨਾ ਕੋਲ ਸੀ ਤਾˆ ਉਸ ਸਮੇˆ ਇਸ ਨੂੰ ਬਾਦਲ ਦਲ ਵੱਲੋˆ ਕੌਮ ਵਿੱਚ ਵੰਡੀ ਪਾਉਣੀ ਸਮਝਿਆ ਜਾˆਦਾ ਸੀ ਪਰ ਹੁਣ ਜਦੋˆ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਬਾਦਲ ਦਲ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ ਤਾˆ ਦਿੱਲੀ ਕਮੇਟੀ ਦਾ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਤਾਲਮੇਲ ਹੈ ਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪੰਥਕ ਏਕਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾˆ ਨਵੀˆ ਹਰਿਆਣਾ ਕਮੇਟੀ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਅੱਜ ਬਾਦਲ ਵਿਰੋਧੀਆˆ ਕੋਲ ਆਉਣ ਦੀ ਸੰਭਵਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪੰਥ ਵਿੱਚ ਵੰਡੀ ਪਾਉਣਾ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਪਰ ਜੇ ਕਦੀ ਸਮੇˆ ਦੇ ਗੇੜ ਨਾਲ ਹਰਿਆਣਾ ਕਮੇਟੀ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਵੀ ਬਾਦਲ ਦਲ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ ਤਾˆ ਇਨ੍ਹਾˆ ਦੇ ਭਾਅ ਦੀ ਪੰਥਕ ਏਕਤਾ ਹੋ ਜਾਣੀ ਹੈ। </div> <div style="text-align: justify;"> ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਡੇਰਿਆˆ ਦੀਆˆ ਵੱਖਰੀਆˆ ਵੱਖਰੀਆˆ ਮਰਿਆਦਾਵਾˆ ਹੀ ਹਨ ਜਿਹੜੀਆˆ ਕੌਮ ਵੱਚ ਵੰਡੀਆˆ ਪਾਉˆਦੀਆˆ ਹਨ। ਜੇ ਪੰਥ ਵੱਲੋˆ ਸਰਬ ਪ੍ਰਵਾਨਤ, ਸ਼੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਸਾਹਿਬ ਵੱਲੋˆ ਜਾਰੀ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ ਵੱਲੋˆ ਪ੍ਰਚਾਰ ਹਿੱਤ ਛਾਪ ਕੇ ਵੰਡੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸਿੱਖ ਰਹਿਤ ਮਰਿਆਦਾ ਸਾਰੇ ਡੇਰਿਆˆ ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤਾˆ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਕਾਲਜਾˆ ਅਤੇ ਸੰਤ ਸਮਾਜ ਦਾ ਆਪਸੀ ਕੋਈ ਵਖਰੇਵਾˆ ਨਹੀˆ ਰਹਿ ਜਾਵੇਗਾ। ਪਰ ਇਨ੍ਹਾˆ ਡੇਰਿਆˆ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਆਪਣੀ ਮਨਮਤਿ ਵਾਲੀਆˆ ਵੱਖਰੀਆˆ ਵੱਖਰੀਆˆ ਮਰਿਆਦਾਵਾˆ ਪ੍ਰਚੱਲਤ ਹੋਣ ਕਾਰਣ ਇਹ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪੰਥ ਦੋਖੀ ਦੱਸਣ ’ਤੋˆ ਵੀ ਗੁਰੇਜ ਨਹੀˆ ਕਰਦੇ। </div> <div style="text-align: justify;"> ਸੋ, ਸਿੱਖਾˆ ਵਿੱਚ ਵੰਡੀਆˆ ਪੈਣ ਦਾ ਅਸਲੀ ਕਾਰਣ ਮਨਮਤਿ ਵਾਲੀਆˆ ਵੱਖਰੀਆˆ ਵੱਖਰੀਆˆ ਮਰਿਆਦਾਵਾˆ ਹਨ ਨਾ ਕਿ ਵੱਖਰੀਆˆ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀਆˆ। ਸ਼੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਜਥੇਦਾਰ ਅਗਰ ਦਿਲੋਂ ਪੰਥਕ ਏਕਤਾ ਦੇ ਹਾਮੀ ਹਨ ਤਾˆ ਉਨ੍ਹਾˆ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵੱਲੋਂ ਹਰਿਅਣਾ ਦੀ ਵੱਖਰੀ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰ ਰਹੇ ਸਿੱਖ ਆਗੂਆˆ ਨੂੰ ਛੇਕਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇੱਕ ਕੌਮੀ ਪੰਥਕ ਰਹਿਤ ਮਰਯਾਦਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਵੱਖ ਵੱਖ ਮਰਿਆਦਾਵਾˆ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਡੇਰੇਦਾਰਾˆ ਨੂੰ ਛੇਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਣਯੋਗ ਹੈ ਕਿ ਹਰਿਆਣਾ ਦੀ ਵੱਖਰੀ ਕਮੇਟੀ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਹਰਿਆਣਾ ਦੇ ਸਿੱਖ ਆਗੂ ਜਾˆ ਕਾˆਗਰਸ ਪਾਰਟੀ ਹੀ ਕਸੂਰਵਾਰ ਨਹੀˆ ਸਗੋˆ ਇਸ ਵੰਡ ਲਈ ਜ਼ਮੀਨ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਬਾਦਲ ਦਲ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ ਵੱਧ ਕਸੂਰਵਾਰ ਹਨ। ਇਹ ਗੱਲ ਸਿਰਫ ਬਾਦਲ ਵਿਰੋਧੀ ਹੀ ਨਹੀˆ ਕਹਿੰਦੇ ਸਗੋˆ ਬਾਦਲ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸਮਰਥਕ ਸ: ਤਰਲੋਚਨ ਸਿੰਘ (ਸਾਬਕਾ ਐੱਮ ਪੀ ਅਤੇ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀ ਕਮਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਚੇਅਰਮੈਨ) ਵੀ ਪੰਜਾਬੀ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨ ਦੇ 22 ਜੁਲਾਈ ਦੇ ਅੰਕ ਵਿੱਚ ਛਪੇ ਆਪਣੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਵਿਸਥਾਰ ਸਹਿਤ ਲਿਖ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। </div> <div style="text-align: justify;">    ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਹਰਿਆਣਾ ਦੇ ਸਿੱਖ ਆਗੂਆˆ ਨੂੰ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਵੱਲੋˆ ਛੇਕਣਾˆ ਅਤੇ ਬਾਦਲ ਦਲ ਨੂੰ ਟਕਰਾਅ ਵਾਲੀ ਨੀਤੀ ਦਾ ਤਿਆਗ ਕਰਨ ਦੀ ਸਲਾਹ ਤੱਕ ਵੀ ਨਾ ਦੇਣਾ ਬਿਲਕੁਲ ਹੀ ਇੱਕ ਪਾਸੜ ਕਾਰਵਾਈ ਹੈ ਤੇ ਜਥੇਦਾਰ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧ ਬੁਲਾਰਿਆਂ ਵਜੋˆ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਵਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਪਾਸੜ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਕਾਰਣ ਤੇਜੀ ਨਾਲ ਵਿਗੜ ਰਿਹਾ ਆਪਣਾ ਅਕਸ਼ ਸੁਧਾਰਨ ਲਈ ਜਥੇਦਾਰਾˆ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਫੈਸਲਿਆˆ ’ਤੇ ਮੁੜ ਵੀਚਾਰ ਕਰਨਾ ਸਮੇˆ ਦੀ ਭਾਰੀ ਲੋੜ ਹੈ।</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> ਕਿਰਪਾਲ ਸਿੰਘ ਬਠਿੰਡਾ</div> <div style="text-align: justify;"> ਮੋਬ: 9855480797</div> </div>

ਪੰਥਕ ਸੋਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀਆˆ ਜਥੇਬੰਦੀਆˆ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਬਿਆਨ ਬਦਲਣ ਲਈ ਬਾਦਲ ਦਲ ਵੱਲੋˆ ਵਰਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਸਾਮ, ਦਾਮ, ਦੰਡ, ਭੇਦ ਦੀ ਨੀਤੀ -: ਕਿਰਪਾਲ ਸਿੰਘ ਬਠਿੰਡਾ

ਸ਼੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਜਥੇਦਾਰ ਅਗਰ ਦਿਲੋਂ ਪੰਥਕ ਏਕਤਾ ਦੇ ਹਾਮੀ ਹਨ ਤਾˆ ਉਨ੍ਹਾˆ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵੱਲੋਂ ਹਰਿਆਣਾ ਦੀ ਵੱਖਰੀ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰ ਰਹੇ ਸਿ...

See More / ਹੋਰ ਵੇਖੋ »

ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਜਾ ਦੇਣ ’ਤੇ ਤੁਲੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਕੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧਰਮੀ ਅਖਵਾਉਣ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹਨ? -: ਕਿਰਪਾਲ ਸਿੰਘ ਬਠਿੰਡਾ

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiPz06fhgczElXKpSF90FqYW275qMMJj9kVX2fPporShWlUk63vqRGDKSuLfPcVNfrNLwHk2D5cUmaArrVM-nZKn9i7udngzzbmbP72LlC0IS6tyPx2fvutil0z8Lw7kbFNOqOd1Zroh-s/s1600/ShivtegSinghRanjeetSIngh.PNG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="223" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiPz06fhgczElXKpSF90FqYW275qMMJj9kVX2fPporShWlUk63vqRGDKSuLfPcVNfrNLwHk2D5cUmaArrVM-nZKn9i7udngzzbmbP72LlC0IS6tyPx2fvutil0z8Lw7kbFNOqOd1Zroh-s/s1600/ShivtegSinghRanjeetSIngh.PNG" width="400" /></a></div> <span style="color: blue;">ਸੱਚ ’ਤੇ ਪਹਿਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਭਾਈ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਭਾਈ ਸ਼ਿਵਤੇਗ ਸਿੰਘ ਦਾ ਡਟ ਕੇ ਸਾਥ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੁਰਛਾ ਗਰਦਾਂ ਹੱਥਾਂ ਜ਼ਲਾਲਤ ਸਹਿਣੀ ਪੈ ਰਹੀ ਹੈ। </span><br /> <span style="color: blue;"><br /></span> <span style="color: blue;"><br /></span> <span style="color: blue;">ਸਿੱਖੀ ਨੂੰ ਬਦਨਾਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ; ਧਰਮ ਦੇ ਕੁਝ ਐਸੇ ਆਪੂੰ ਬਣੇ ਠੇਕੇਦਾਰ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਘੁਸਪੈਠ ਕਰ ਗਏ ਹਨ ਜਿਹੜੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਕੂੜ ਦੇ ਪਸਾਰੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿਣ ਕਾਰਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦਾ ਸੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਰਾਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਕਿਉਂਕਿ: ‘ਜਿਨਾ ਅੰਦਰਿ ਕੂੜੁ ਵਰਤੈ; ਸਚੁ ਨ ਭਾਵਈ ॥ ਜੇ ਕੋ ਬੋਲੈ ਸਚੁ; ਕੂੜਾ ਜਲਿ ਜਾਵਈ ॥ ਕੂੜਿਆਰੀ ਰਜੈ ਕੂੜਿ; ਜਿਉ ਵਿਸਟਾ ਕਾਗੁ ਖਾਵਈ ॥’ (ਪੰਨਾ 646)। ਇਹੋ ਕਾਰਣ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਵੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੇ ਸੱਚ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਜਾਂ ਸੱਚ ਲਿਖਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਲੇਖਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਭੱਦਰ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰੀਂ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਇਹ ਅਜਿਹੇ ਪ੍ਰਚਾਰਕਾਂ ਜਾਂ ਲੇਖਕਾਂ ਨੂੰ ਮਿਸ਼ਨਰੀ, ਕਾਮਰੇਡ ਅਤੇ ਨਾਸਤਕ ਕਹਿ ਕੇ ਭੰਡਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਸੱਚ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਚਾਰਕ/ ਲੇਖਕ ਨੂੰ ਬਦਨਾਮ ਕਰਨ ਲਈ ਅਤਿ ਘਟੀਆ ਦਰਜੇ ਦੀਆਂ ਸਾਜਿਸ਼ਾਂ ਰਚਣ ਤੋਂ ਵੀ ਬਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ। ਇਸ ਦੀ ਤਾਜ਼ਾ ਘਟਨਾ ਭਾਈ ਸ਼ਿਵਤੇਗ ਸਿੰਘ ਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਦਨਾਮ ਕਰਨ ਲਈ ਬਿਲਕੁਲ ਅਪਰਾਧਕ ਜਗਤ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਲੋਕਾਂ ਵਾਂਗ ਧਰਮ ਦੇ ਆਪੂੰ ਬਣੇ ਠੇਕੇਦਾਰਾਂ ਨੇ ਤਬਲਾ ਵਾਦਕ ਭਾਈ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਭੈਭੀਤ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਰਾਹੀਂ ਭਾਈ ਸ਼ਿਵਤੇਗ ਸਿੰਘ ’ਤੇ ਝੂਠਾ ਇਲਜ਼ਾਮ ਲਵਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਹੋ ਗਏ। ਭਾਈ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਭਾਵੇਂ ਡਰ ਅਧੀਨ ਹੀ ਝੂਠ ਬੋਲਿਆ ਪਰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦੀ ਚਿਣਗ ਹੋਣ ਕਾਰਣ ਉਸ ਦੀ ਅੰਤਰ ਆਤਮਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਐਸਾ ਝੰਝੋੜਿਆ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਖਰ ਸਿੱਖ ਜਗਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਥਿਤ ਦੋਸ਼ਾਂ ਦਾ ਅਸਲੀ ਸੱਚ ਨਸ਼ਰ ਕਰਕੇ ਭਾਈ ਸ਼ਿਵਤੇਗ ਸਿੰਘ ਤੋਂ; ਓਨਟੋਰੀਓ ਖ਼ਾਲਸਾ ਦਰਬਾਰ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਡਿਕਸੀ ਰੋਡ ਮਿਸੀਗਾਸਾ ਦੀ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ (ਜਿਸ ਪਾਸ ਉਸ ਨੂੰ ਭਾਈ ਸ਼ਿਵਤੇਗ ਸਿੰਘ ’ਤੇ ਝੂਠੇ ਦੋਸ਼ ਲਾਉਣ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਰ ਹੋਣਾ ਪਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸਮੁੱਚੇ ਸਿੱਖ ਜਗਤ ਤੋਂ ਮੁਆਫੀ ਮੰਗ ਕੇ) ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਤੋਂ ਭਾਰ ਉਤਾਰਿਆ। ਭਾਈ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਲਿਖਤੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸੱਚ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ ਉਹ ਖ਼ਾਲਸਾ ਨਿਊਜ਼.ਓਰਗ, ਸਿੰਘ ਸਭਾ ਯੂਐੱਸਏ.ਕਾਮ, ਯੂ ਨਿਊਜ਼ ਟੂਡੇ.ਕਾਮ ਆਦਿਕ ਵੈੱਬਸਾਈਟਾਂ’ਤੇ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾ ਕਸਦਾ ਹੈ। ਧਰਮ ਦੇ ਸੱਚ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਗੁਰਸਿੱਖਾਂ ਨੇ ਤਾਂ ਭਾਈ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਇਸ ਦਲੇਰੀ ਭਰੇ ਕਦਮ ਦੀ ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਲਾਘਾ ਕੀਤੀ ਪਰ ਕੂੜ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਲੋਕਾਂ: ‘ਜਿਨਾ ਅੰਦਰਿ ਕੂੜੁ ਵਰਤੈ; ਸਚੁ ਨ ਭਾਵਈ ॥ ਜੇ ਕੋ ਬੋਲੈ ਸਚੁ; ਕੂੜਾ ਜਲਿ ਜਾਵਈ ॥’ ਦਾ ਸ਼ਰਮਨਾਕ ਚਿਹਰਾ ਜੱਗ ਜ਼ਾਹਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਉਹ ਆਪਣੀ ਕੀਤੀ ਦਾ ਪਛੁਤਾਵਾ ਕਰਕੇ ਅੱਗੇ ਤੋਂ ਸੁਧਰਨ ਦੀ ਥਾਂ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਜ਼ਹਿਰ ਘੋਲਣ ਲੱਗ ਪਏ ਹਨ। ਇਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੱਖ ਸਬੂਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸ ਦਿਨ ਭਾਈ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਵੱਲੋਂ ਸੱਚ ਬਿਆਨ ਕਰਦੀ ਲਿਖਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ ਤਾਂ ਉਸੇ ਦਿਨ ਭਾਈ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਦੀ ਸਜਾ ਦੇਣ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਡਿਕਸੀ ਰੋਡ ਵਿਖੇ ਕੀਰਤਨੀ ਜਥੇ ਨਾਲ ਤਬਲਾ ਬਜਾਉਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤੋਂ ਜਵਾਬ ਮਿਲ ਗਿਆ। ਕੁਝ ਦਿਨ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਲਟਨ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਵਿੱਖੇ ਇੱਕ ਕੀਰਤਨੀ ਜਥੇ ਨਾਲ ਤਬਲਾ ਵਜਾਉਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਮਿਲ ਗਈ। ਝੂਠ ਦੇ ਪਸਾਰੇ ਵਾਲੇ ਅਖੌਤੀ ਧਰਮੀਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣੀ ਡੂੰਘੀ ਸਾਜਿਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਭਾਈ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਭਾਈ ਸ਼ਿਵਤੇਗ ਸਿੰਘ ’ਤੇ ਝੂਠਾ ਇਲਜ਼ਾਮ ਲਵਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ ਸੀ; ਉਹ ਦੂਸਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਹੀ ਸਮਝਦੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨਾ ਅਰੰਭ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕਿਸੇ ਦਬਾਅ ਅਧੀਨ ਆਪਣਾ ਬਿਆਨ ਬਦਲਿਆ ਹੈ। ਆਖਰ ਕੁਝ ਮੀਡੀਏ ਵਾਲੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਿੰਘ ਨਾਦ ਰੇਡੀਓ ਯੂ.ਕੇ. ਅਤੇ ਸ਼ੇਰੇ ਪੰਜਾਬ ਰੇਡੀਓ ਕੈਨੇਡਾ ਨੇ ਸੱਚ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਭਾਈ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਕਰਮਵਾਰ ਪਿਛਲੇ ਸਨਿਚਰਵਾਰ ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਲਾਈਵ ਟਾਕ ਸ਼ੋਅ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ। ਭਾਈ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਹੀ ਟਾਕ ਸ਼ੋਅ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਇੱਕ ਅੱਖਰ ਓਹੀ ਕੁਝ ਬੋਲਿਆ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਲਿਖਤੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਭਾਈ ਸ਼ਿਵਤੇਗ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਲਿਖ ਕੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਭਾਈ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਹੁਣ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਿਛਲੀ ਗਲਤੀ ’ਤੇ ਪਛੁਤਾਵਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਬਾਹਰੀ ਡਰ ਭੈ ਦੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈਆਂ ਤੋਂ ਸੱਚ ਬਿਆਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਸੱਚ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਥਾਂ ਸਾਜਿਸ਼ਕਾਰੀ ਆਪਣੀ ਘਿਨਾਉਣੀ ਤਸ਼ਵੀਰ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਦਾ ਸਬੂਤ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਭਾਈ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਮਾਲਟਨ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਤਬਲਾ ਵਜਾਉਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤੋਂ ਵਿਹਲਾ ਕਰਵਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਹੋ ਗਏ। ਭਾਈ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਦੱਸਣ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਰਤਨੀ ਜਥੇ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਫ ਤੌਰ ’ਤੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਡਿਕਸੀ ਰੋਡ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਕੁਝ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੇ ਮਾਲਟਨ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਕਮੇਟੀ ਮੈਬਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਪਹਿਲਾ ਬਿਆਨ ਬਦਲ ਕੇ ਸਾਡੀ ਬਹੁਤ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਕੀਤੀ ਹੈ ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਸੇਵਾ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ; ਇਸ ਲਈ ਸਾਡੀ ਮਜ਼ਬੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਜਥੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਦੇ। ਭਾਈ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸਿੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਭਾਈ ਸ਼ਿਵਤੇਗ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਬਦਨਾਮ ਕਰਨ ਲਈ ਘੜੀ ਗਈ ਸਾਜਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਭਾਈਵਾਵਲ ਹਨ ਜਾਂ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਸਾਜਿਸ਼ਕਾਰੀਆਂ ਦੇ ਭਾਰੀ ਦਬਾਅ ਹੇਠ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਹ ਐਸਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਭਾਈ ਚੈਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕਿਹਾ ਭਾਈ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਲਿਖਤੀ ਅਤੇ ਦੋ ਵਾਰ ਵੱਖ ਵੱਖ ਰੇਡੀਓ ’ਤੇ ਔਨ ਲਾਈਨ ਸੱਚ ਦਾ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤਿੰਨਾਂ ਹੀ ਬਿਆਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਈ ਭਰ ਦਾ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਹੈ ਇਸ ਤੋਂ ਸਪਸ਼ਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ’ਤੇ ਆਪਣਾ ਬਿਆਨ ਬਦਲਣ ਲਈ ਨਾ ਕੋਈ ਬਾਹਰੀ ਦਬਾਅ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਲਾਲਚ; ਕਿਉਂਕਿ ਦਬਾਅ ਜਾਂ ਲਾਲਚ ਅਧੀਨ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਜ਼ਬਾਨ ਜਰੂਰ ਕਦੇ ਨਾ ਕਦੇ ਥਥਲਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਪਰ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਬਿਆਨ ਐਸਾ ਕੋਈ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਹੀਂ ਦੇ ਰਹੇ ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਸ ’ਤੇ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ। ਭਾਈ ਚੈਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕਿਹਾ ਭਾਈ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਭਾਈ ਸ਼ਿਵਤੇਗ ਸਿੰਘ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਤਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਹੁਣ ਅਜਿਹੀਆਂ ਝੂਠੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਫੈਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ’ਤੇ ਭਾਈ ਸ਼ਿਵਤੇਗ ਸਿੰਘ ਵਿਰੋਧੀ ਕੂਮੈਂਟਸ ਲਿਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਫਰਜ਼ ਬਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਥਿਤੀ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਨ ਕਿ ਕੀ ਉਹ ਭਾਈ ਸ਼ਿਵਤੇਗ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਬਦਨਾਮ ਕਰਨ ਦੀ ਸਾਜਿਸ਼ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ ਜਾਂ ਸਾਜਿਸ਼ਕਾਰੀਆਂ ਦੇ ਭਾਰੀ ਦਬਾਉ ਹੇਠ ਹਨ। ਜੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਥਿਤੀ ਸਪਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਤਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਉੱਪਰ ਗੁਰਬਾਣੀ ਅਤੇ ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਜੀ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਠੀਕ ਢੁੱਕਦੇ ਹਨ: ‘ਸਰਮੁ ਧਰਮੁ ਦੁਇ ਛਪਿ ਖਲੋਏ; ਕੂੜੁ ਫਿਰੈ ਪਰਧਾਨੁ ਵੇ ਲਾਲੋ ॥’(ਮ: 1, ਪੰਨਾ 722) ‘ਸੱਚ ਕਿਨਾਰੇ ਰਹਿ ਗਿਆ; ਖਹਿ ਮਰਦੇ ਬਹੁ ਬਾਮਣ ਮੌਲਾਣੇ॥’ਅਤੇ ‘ਕਲ ਕਾਤੀ ਰਾਜੇ ਕਸਾਈ; ਧਰਮ ਪੰਖ ਕਰਿ ਉਡਰਿਆ॥’ ( ਭਾ.ਗੁ.)  ਭਾਈ ਚੈਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਧਰਮ ਦਾ ਚੋਲ਼ਾ ਪਹਿਨ ਕਿ ਧਰਮ ਨੂੰ ਬਦਨਾਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਗੁਰਮਤਿ ਦੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਚਾਰਕਾਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਕਾਮਰੇਡ ਜਾਂ ਨਾਸਤਕ ਕਹਿ ਕਿ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਾਂ ਤੁਾਹਡੇ ਕਿਸੇ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ ਪਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਗੱਲ ਚੇਤੇ ਰੱਖ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਾਮਰੇਡ ਜਾਂ ਨਾਸਤਕ ਲੋਕ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਰੱਬ ਦੀ ਹੋਂਦ, ਜਾਂ ਰੱਬ ਦੀ ਦਰਗਾਹ ਵਿੱਚ ਲੇਖਾ ਦੇਣ ਦੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਉਹ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਸਤਕ ਕਹਾਉਂਦੇ ਹੋ ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤਾਂ ਮੰਨਣਾ ਹੀ ਪਏਗਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਰੱਬ ਦੀ ਦਰਗਾਹ ਵਿੱਚ ਲੇਖਾ ਦੇਣਾ ਹੈ: </span><br /> <span style="color: blue;">‘ਨਿੰਦਕਾਂ ਪਾਸਹੁ ਹਰਿ ਲੇਖਾ ਮੰਗਸੀ; ਬਹੁ ਦੇਇ ਸਜਾਈ ॥ ਜੇਹਾ ਨਿੰਦਕ ਅਪਣੈ ਜੀਇ ਕਮਾਵਦੇ; ਤੇਹੋ ਫਲੁ ਪਾਈ ॥ ਅੰਦਰਿ ਕਮਾਣਾ ਸਰਪਰ ਉਘੜੈ; ਭਾਵੈ ਕੋਈ ਬਹਿ ਧਰਤੀ ਵਿਚਿ ਕਮਾਈ ॥ ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਦੇਖਿ ਵਿਗਸਿਆ; ਹਰਿ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ॥2॥’(ਪੰਨਾ 316)।</span><br /> <span style="color: blue;">‘ਖੰਡੇ ਧਾਰ ਗਲੀ ਅਤਿ ਭੀੜੀ ॥ ਲੇਖਾ ਲੀਜੈ ਤਿਲ ਜਿਉ ਪੀੜੀ ॥ ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਕਲਤ੍ਰ ਸੁਤ ਬੇਲੀ ਨਾਹੀ; ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਰਸ ਮੁਕਤਿ ਨ ਕੀਨਾ ਹੇ ॥10॥’ (ਪੰਨਾ 1028)।</span><br /> <span style="color: blue;">ਸੋ ਸਾਜਿਸ਼ਾਂ ਕਰਨੀਆਂ; ਸਾਜਿਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਈਵਾਲ ਬਣਨਾ ਅਤੇ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦੀ ਥਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹੀ ਰਿਜ਼ਕਦਾਤਾ ਸਮਝ ਕੇ ਕਿਸੇ ਦਾ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਖੋਹਣ ਵਰਗੇ ਨੀਚ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਤੋਬਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਗੁਰੂ ਦੇ ਇਸ ਉਪਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਮਝੋ ਤੇ ਇਸ ’ਤੇ ਅਮਲ ਕਰਨ ਦਾ ਉਪਰਾਲਾ ਕਰੋ ਜੀ:‘ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ 5 ॥ ਜਿਹ ਕਰਣੀ ਹੋਵਹਿ ਸਰਮਿੰਦਾ; ਇਹਾ ਕਮਾਨੀ ਰੀਤਿ ॥ ਸੰਤ ਕੀ ਨਿੰਦਾ, ਸਾਕਤ ਕੀ ਪੂਜਾ; ਐਸੀ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ੍ਹੀ ਬਿਪਰੀਤਿ ॥1॥ ’(ਪੰਨਾ 673)</span><br /> <span style="color: blue;"><br /></span> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjm9u9sEL9q_JnAMOgbDMKaDYaXf6URxPpZPTy_62hxipSJBaDualANJRrDavnCLLjc9_HCnaoOISfV5NqB2YCxgmc9EBQbfP5Ho9gTikueRCbwnSRaq_A3WAeXkeIXK6sEsFsHLSI1-Rc/s1600/KSBATHINDA.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="200" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjm9u9sEL9q_JnAMOgbDMKaDYaXf6URxPpZPTy_62hxipSJBaDualANJRrDavnCLLjc9_HCnaoOISfV5NqB2YCxgmc9EBQbfP5Ho9gTikueRCbwnSRaq_A3WAeXkeIXK6sEsFsHLSI1-Rc/s1600/KSBATHINDA.jpg" width="150" /></a><span style="color: blue;">ਭਾਈ ਚੈਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਗੁਰਦੁਆਰਿਆਂ ਦੇ ਜਾਗਰੂਕ ਪ੍ਰਬੰਧਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਕਿ ਧਰਮ ਦਾ ਬੁਰਕਾ ਪਹਿਨ ਕੇ ਧਰਮ ਦੇ ਆਪੂੰ ਬਣੇ ਠੇਕੇਦਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਚਾਲਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ ਉਹ ਸੱਚ ’ਤੇ ਪਹਿਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਭਾਈ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਭਾਈ ਸ਼ਿਵਤੇਗ ਸਿੰਘ ਦਾ ਡਟ ਕੇ ਸਾਥ ਦੇਣ ਤਾਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੁਰਛਾ ਗਰਦਾਂ ਹੱਥਾਂ ਜ਼ਲਾਲਤ ਸਹਿਣੀ ਪੈ ਰਹੀ ਹੈ।</span><br /> <span style="color: blue;"><br /></span> <span style="color: blue;">ਕਿਰਪਾਲ ਸਿੰਘ ਬਠਿੰਡਾ</span><br /> <span style="color: blue;">ਮੋਬ: 9855480797</span></div>

ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਜਾ ਦੇਣ ’ਤੇ ਤੁਲੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਕੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧਰਮੀ ਅਖਵਾਉਣ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹਨ? -: ਕਿਰਪਾਲ ਸਿੰਘ ਬਠਿੰਡਾ

ਸੱਚ ’ਤੇ ਪਹਿਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਭਾਈ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਭਾਈ ਸ਼ਿਵਤੇਗ ਸਿੰਘ ਦਾ ਡਟ ਕੇ ਸਾਥ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਕਰਕੇ ਉਨ...

See More / ਹੋਰ ਵੇਖੋ »